Praktisch idealisme

Toen ik jong was, vroeg ik mij nog af hoe

het toch mogelijk is dat iedereen maar doet alsof

deze zieke wereld de gewone is, wij weten hoe het moet:

helse machine, gehoorzaam aan wetten, draai om je as.

Als ik kon kiezen, toen, koos ik dat alles, ja, alles

heel anders zou gaan dan het ging. De mensen echt

mensen, de dingen hun ding. Wat mij betreft klopte er

helemaal niets van. Geen reet. Hoe moet het anders dan?

In mijn partijprogram geen paragraaf onveiligheid,

geen weet van alsmaar toenemende criminaliteit, er wordt

geen vuil in opgehaald, nee, er wordt gewoon geen rommel

in gemaakt. Het land waar ik wil wonen zo veel schoner

onbepaald en vol geheimen, je hoeft er echt geen harnas aan

geen helm bij op, de bewoners lief en ongewoner.

Helaas! Die wereld ging ook mij verloren.

Ons land behoort de zwijnen, niet de dwaas.

F. Starik