Bubbles ligt drie jaar in de stalling

Het is weer tijd om lekker door de grachten te varen.

Wie een bootje wil aanschaffen, doet er goed aan om eerst even een proefvaart te maken.

Op een bootje door de grachten varen is op hetzelfde principe gebaseerd als in het park liggen, vertelt Marijn Gildemacher uit Amsterdam. „Pastasalade eten en roseetjes drinken met vrienden. Alleen op een bootje zie je ondertussen de wereld aan je voorbij trekken, en dat is veel leuker dan het park.”

Vorig jaar augustus kocht ze samen met haar vriend een bootje. Welgeteld hebben ze één dag gezocht, toen was het al raak via marktplaats.nl. Voor 200 euro kochten ze een oranje polyester spankertje van ongeveer 6 meter lang. Voor nog eens 200 euro tikten ze een buitenboordmotor op de kop.

Eén weekje klussen en de boot kon het water in. Gildemacher heeft de schelpen er aan de onderkant moeten afbikken. „We hebben een paar dagen flink geschrobd en de onderkant in de antifouling gezet, om aangroei onder het schip tegen te gaan. Nu hebben we er bijna geen werk meer aan, op af en toe de eendenpoep eraf poetsen na.” Het bootje ligt bij hen voor de deur in de Amsterdamse gracht.

Het kan snel gaan, de aanschaf van een bootje om over de grachten of singels te varen. Toch is het goed om voor de aanschaf vooral na te denken over welk materiaal je moet kiezen. Dat deden ook Gildemacher en haar vriend: „We overwogen ook nog een polyester boot met houten dek, maar hout heeft veel meer onderhoud nodig. Bovendien is zo’n boot weer duurder dan een polyester scheepje.”

Polyester is een goede keuze als je weinig wilt doen wat onderhoud aan je schip betreft, zegt John Meijers van ANWB Watersportadvies. Eens per jaar de boot een keer goed in de was zetten, volstaat meestal. Bij aanschaf is het zaak goed op bubbeltjes aan de oppervlakte te letten, vooral langs of onder de waterlijn van het schip. Die blaasjes duiden op osmose, het polyester wordt dan poreus en is niet langer waterdicht. Dat soort schade komt niet vaak voor, ongeveer in 1 à 2 procent van de gevallen, maar herstellen is een dure aangelegenheid.

Arbeidsintensiever zijn boten van bijvoorbeeld staal of ijzer: „Die zijn veel steviger, maar hebben regelmatig een verfbeurt nodig”, vertelt Meijers. Het meeste werk hebben eigenaars van houten bootjes. Die zijn het gevoeligst voor slechte weersomstandigheden en ze moeten elk jaar in de winter de kant op, omdat ze een nieuwe laklaag nodig hebben.

Angelique Spaninks uit Tilburg kan daarover meepraten. Zij heeft al een jaar of zeven een houten bootje, Bubbles heet-ie. Alleen ligt Bubbles momenteel al drie jaar in de stalling. De eerste jaren voer Spaninks geregeld met het bootje, ze bracht er een aantal mooie dagen op door en deed ook wel klein onderhoud, in de weekenden. „Een houten bootje is charmant, dacht ik. Maar inmiddels ben ik ook achter de nadelen gekomen.”

Na drie jaar moest de hele boot gestript en geschuurd. Die reparaties zijn gedaan, maar dat kostte wel een week of vier. „Ik heb de spullen ook in huis om hem nu de laatste verflaag te geven, maar dat komt er gewoon niet van.” Ze wil haar bootje nu weggeven, „aan iemand die wel de tijd en de zin heeft om eraan te klussen”.

Spaninks betaalde destijds „ik geloof rond de 2.500 euro”, voor haar boot. Een gemiddelde prijs voor een schip bestaat niet: je kunt zoveel geld uitgeven als je zelf wilt. Op de website botentekoop.nl staan grachtenbootjes van 250 euro te koop, maar ook sloepen van 250.000 euro.

Wil je wel het water op, maar liever niet te veel geld uitgeven? Rechttoe-rechtaanbootjes heb je vanaf ongeveer 1.500 euro, schat Marco Menage, marketingmanager van botentekoop.nl. Die (tweedehands) boten zijn vooral via particuliere verkopers te krijgen. Voor botenmakelaars zijn schepen van onder de 10.000 euro niet zo aantrekkelijk, omdat daarop ook de courtage lager uitvalt.

Als je via een particulier een boot koopt, is het daarom altijd handig om een proefvaart te maken. Staat er water in de boot? Dat kan vanzelfsprekend op een lek duiden. Ook kan het geen kwaad om de boot even uit het water te laten tillen bij een jachtwerf in de buurt, zegt Menage, want het kritieke oppervlak bevindt zich toch onder de waterlijn „Misschien is de vorige eigenaar op een lek gevaren, en heeft hij het met een doe-het-zelfpakket gerepareerd.”

Een andere optie is om bij de ANWB een keuring te laten uitvoeren, maar bij goedkopere bootjes zal dat je aankoopbedrag van de hele boot soms zelfs overstijgen: voor schepen tot 7 meter ben je dan al 500 euro kwijt. Daarom adviseert Marco Menage eerder om een buurman of kennis in te schakelen: „Iedereen kent wel iemand die al een boot heeft, en weet waar je op moet letten.” En, tipt hij: „Kijk vooral of de verkoper je recht in de ogen aankijkt. Dat geeft je de beste indicatie over de kwaliteit van de boot die hij kwijt wil.”