Dansen in trance bij Music Meeting

Wereldmuziek Festival Music Meeting, 22-24/5 in park Brakkenstein, Nijmegen. ***

Hoe ver je de definitie van wereldmuziek kunt oprekken, maakte het festival Music Meeting duidelijk door te openen met de legendarische Franse groep Magma. Dit geesteskind van drummer en zanger Christian Vander vertolkte liederen in de taal van de fictieve planeet Kobaïa op ritualistische muziek, een boodschap van vrede gebracht met militaristische discipline.

In driestemmige Wagneriaanse hymnen, aangedreven door Vanders explosieve drumwerk en afgewisseld met krachtige solo’s op gitaar en Fender Rhodes, reikte Magma geregeld naar extase.

Magma was een buitenbeentje in het festival dat wereldmuziek en jazz combineerde. Jazz vierde de boventoon, met optredens van The Ploctones, saxofonist Yuri Honing, latin pianist Roberto Fonseca en Hugh Masekela.

Music Meeting grossierde in groepen die diverse stijlen in zich herbergden en zette musici in ongebruikelijke combinaties bij elkaar. De nadruk op jazz door gelegenheidsformaties legde zwakke plekken bloot, niettegenstaande het niveau van de musici. In La Linea del Sur was Renaud Garcia-Fons al even briljant op zijn vijfsnarige contrabas als David Venitucci op zijn accordeon. De bassist begon met een razendsnel tokkelen in de stijl van de Arabische luit dat hij afrondde met de openingsfrasen van Arvo Pärts Tabula Rasa. Daarna echter lieten hij en Venitucci het optreden kapseizen door eindeloos slingerende solo’s te stapelen op een mager muzikaal raamwerk. Dat ging voor meer groepen op.

Ronduit stuitend was de wijze waarop het multinationale Global Village Orchestra (voortgekomen uit de Utrechtse World Music Series) omsprong met de Tibetaanse gastzangeres Namgyal Lhamo. Bij haar eerste nummer sneed Mola Sylla haar eerst vocaal de pas af, en trok vervolgens schaamteloos alle aandacht naar zich toe door onder veel misbaar voor op het podium te gaan dansen.

Het sterkst waren de groepen met een heldere visie, zoals Les Triaboliques (een gereïncarneerd 3 Mustaphas 3, van de Balkan verkast naar Anglo-Amerikaanse delta’s), Hongaarse feestband Besh o droM en David Krakauers Klezmer Madness. Met elektronisch wildeman Socalled, gitaarheldin Sheryl Bailey en funkende bassist Jerome Harris trad de klarinettist ver buiten de begrenzingen van de klezmer.

De Turkse top-dj Mercan Dede kreeg het publiek aan het dansen met het trance opwekkende repertoire van zijn Secret Tribe, en was beter geweest als slotact dan Hugh Masekela met zijn futloze jazz.