Gelukkig, daar is het strand

Waar Kraantje Lek - Bloemendaal aan Zee - Kraantje Lek. Rondwandeling uit: ‘Zuid-Kennemerland te voet’.

Afstand 17 km

De holle boom bij Kraantje Lek, plaats delict voor honderdduizenden schoolreisjes met pannenkoeken, is vervangen door een replica van brons. Weer een wonder de wereld uit. Maar van het duin ernaast rollen nog altijd kinderen af, met wonderbaarlijk veel plezier.

Kou of geen kou, de natuur gaat door met haar grote werk.

Het blad sloot de rijen en bedekt takken en kruinen. Overal in de bermen begint salomonszegel met bloeien, de knoppen hangen als witte tranen onder het blad. Ook de duinviooltjes, paars met een witte kin, doen hun best, ze groeien zelfs tussen de klinkers.

De bermen zijn dus prachtig en dat blijft zo tot aan Bloemendaal aan Zee. Maar verder zie ik duf duinlandschap, met duindoorns achter prikkeldraad en glooiingen achter kippengaas. Het zit opgepropt tussen een spoorlijn en een metershoge duinwal waarachter het Zandvoortse racecircuit loeit. Ik klim erop voor een blik op de baan. Het geraas komt uit een stuk of zes bejaarde personenwagens met race-autoversierselen. Deze pitspoes haakt maar weer eens af.

„Simpatico”, wijst man. Iemand heeft een geplette hagedis behoed voor tot moes gereden worden, door hem op een oudroeststalen paaltje op te baren.

Gelukkig, daar is het strand. De zee staat in de ebstand en pruilt met schuimlijnen onder een hemel van zonnegrijs. Met de wind in de rug en de eigen schaduw vooruit is het hier geniaal wandelen.

We steken terug de duinen in. Eindelijk krijgen we toegang tot een schelpenpad dat tussen de duinen kronkelt. Het pad benadrukt de grandeur van de Kennemerduinen. Een wijde zandverstuiving heet ‘De Bruid van Haarlem’. Groepen dennen doen alsof ze een soort droomvilla’s op de toppen van de duinen zijn. Een tegenwandelaar draagt in zijn linkerhand de helft van een gewei mee. De koekoek weigert te stoppen met roepen, een jong konijn (levend speelgoed) schiet voor mijn voeten over het pad. En dan, of iemand ze één voor één lanceert, komt er een kudde zwarte pony’s over de rand van een helling tevoorschijn. Ze draven tot tussen de meidoorns. En gaan grazen. Willen jullie een klontje? Nee.

Informatie, routekaartje, gps-punten en foto’s via nrc.nl/weekblad