Dominique Strauss-Kahn moet kiezen

Dominique Strauss-Kahn, de directeur van het Internationale Monetaire Fonds, kan niet serieus worden genomen als hij over Frankrijk praat. Niet omdat hij Frans is, maar omdat hij de meest besproken potentiële kandidaat voor de Franse presidentsverkiezingen van 2012 is, en omdat hij zich tot op heden weigert uit te spreken over zijn bedoelingen.

‘DSK’, zoals hij in Frankrijk bekend staat, moet zeggen of hij van plan is zich kandidaat te stellen. In een van zijn zorgvuldig geplande Franse mediaoptredens deze week heeft Strauss-Kahn gezegd dat Frankrijk en Duitsland hun begrotingstekorten niet te snel mogen terugdringen. Maar welke Strauss-Kahn was hier aan het woord? Was het de directeur van het IMF, of de kandidaat die uit is op de nominatie van de Franse socialistische partij?

Sprekend over de hervormingen van het Franse pensioenstelsel zei Strauss-Kahn dat het verhogen van de pensioengerechtigde leeftijd tot boven de zestig “geen taboe zou mogen zijn”. De IMF-topman had moeten zeggen dat de Fransen zich hun huidige systeem niet langer kunnen veroorloven en dus langer aan het werk zullen moeten blijven. Maar de presidentskandidaat, wiens doorgaans centristische opinies hem niet tot een favoriet van de linkerzijde van de socialistische partij maken, kan het zich niet permitteren zo uitgesproken te zijn.

Strauss-Kahn staat voor een lastige beslissing. Moet hij een prestigieuze internationale baan vaarwel zeggen om zich in de Franse politiek te storten, zonder dat hij er zeker van is dat hij de socialistische nominatie in de wacht sleept? En zelfs als dat hem zou lukken, kan hij er niet zeker van zijn dat hij Sarkozy zal verslaan.

En er is meer. Strauss-Kahn, die eind jaren negentig de Franse minister van Financiën was, maakt deel uit van een lange reeks ministers die vrijwel niets hebben gedaan om de begrotingstekorten in te perken en de schuldenlast omlaag te brengen. Tegen de achtergrond van de crisis van de Europese staatsfinanciën kan dit gegeven als een boemerang werken.

Als Strauss-Kahn blijft volharden in zijn dubbelzinnigheden, zal het IMF iedere geloofwaardigheid verliezen als het gaat om zijn uitspraken over Frankrijk. Dat is kan het Fonds zich niet veroorloven in een tijd dat Europa, en de manier waarop de regeringen van de eurolanden hun economieën beheren, tot de belangrijkste zorgen van het IMF behoren.

‘DSK’ kan het gevoel hebben dat het nog veel te vroeg is voor een besluit. Jammer dan. Het IMF heeft behoefte aan een directeur met gezag, die al zijn aandacht bij het Fonds heeft, en niet aan een Franse politicus die uit is op een mogelijke presidentskandidatuur.

Pierre Briançon