Behaagzieke schilderijen met sausje seks

Beeldende kunst Offspring 2010. T/m 30 mei. De Ateliers. Stadhouderskade 86, Amsterdam. Dag geopend van 13-18u. Catalogus 19,50. Inl: 020-6739359 of www.de-ateliers.nl ***

Bij de jaarlijkse slottentoonstelling van de postacademische Ateliers zijn de verwachtingen altijd hooggespannen. Van de 612 kunstenaars die zich in 2008 hebben aangemeld, zijn uiteindelijk acht kunstenaars aangenomen en nu afgestudeerd. Die acht zijn, op één na, rond de dertig en hebben voor De Ateliers vaak een kunstopleiding elders afgerond. De acht hebben de afgelopen twee jaar onder de hoede van internationale topkunstenaars hun idioom kunnen verdiepen, hun artistieke positie ter discussie gesteld, hun kennis vergroot en onder de beste voorwaarden (goede beurs, uitstekende faciliteiten) kunnen werken.

Dat zie je helaas niet af aan Offspring 2010. De Amerikaanse Eileen Maxson toont onder andere twee magere, van internet geplukte en bewerkte video’s waarmee ze nog niet eens op een reguliere kunstacademie zou worden aangenomen. De Duitse Marie Aly, vorig jaar een van de winnaars van de Koninklijke Prijs voor Schilderkunst, stelt teleur met een serie behaagzieke schilderijen waarin religie en mythes met een sausje seks zijn overgegoten. Je vraagt je af of er wel buiten de deuren van De Ateliers is gekeken, in galeries, op collega-instellingen, beurzen.

Gelukkig zijn er ook een paar deelnemers op deze Offspring die wel beloftes in zich dragen. Dat geldt met name voor de verzonnen verhalen van de Libanees Raed Yassin (1979). Yassin laat in een geserreerde video-installatie zien hoe vaders die van discodansen houden en iedere week thuis in Beiroet een feestje bouwen, zo maar oplossen in het niets.

De Franse beeldhouwer Etienne Fouchet is de meest traditionele van de acht. Zijn beeldhouwwerken gaan over aloude vragen van zwaartekracht en balans, van kracht en zwakte. Maar toch blijf je in Fouchets lokaal lang staan. Dat komt doordat het materiaal dat de Fransman gebruikt – gips – op zo’n manier is bewerkt dat het alle associaties van broosheid en breken teniet doet.

Fouchets pronkstuk is een knoedel van vlechten, die kneedbaar en aaibaar lijkt ondanks de hardheid van het materiaal.