Aanrechtsubsidie mag ook wel eens geframed worden

Het heeft voordelen de krant netjes van voor naar achter te lezen. Daardoor leerde ik op 15 mei uit de bijlage Opinie & Debat eerst wat framing is (Jan Kuitenbrouwer). Vervolgens hoe men correct aanhalingstekens gebruikt (Lezer schrijft). En pas daarna stuitte ik in het hoofdartikel op de term `aanrechtsubsidie`. Weliswaar voorzien van een (enkel) aanhalingsteken, maar niettemin in de context ”dat vrouwen via de `aanrechtsubsidie` niet langer worden gestimuleerd om geen betaalde baan te zoeken”.

De algemene heffingskorting waar het hierover gaat is een compensatie voor de niet-werkende partner (niet per se een vrouw dus) voor de vermindering van de belastingvrije voet van de wel werkende partner. Voorheen wel aangeduid als gezinshoofd. Opheffing van de zogenaamde aanrechtsubsidie zou dus neerkomen op een belastingverhoging voor gezinnen waarvan een van de partners ervoor gekozen heeft niet buitenshuis te werken. Bijvoorbeeld om zich full time met de kinderen bezig te houden. Nu ik weet wat framing is, zou ik het opheffen van de aanrechtsubsidie dus willen rectificeren tot invoeren van een opvoedbelasting. Desnoods met aanhalingstekens.