Tijgervel

Op een mooie dag fiets ik rond lunchtijd door de stad. Ik passeer een nieuw terras waarover vriendinnen enthousiaste verhalen vertellen. Het ziet er aantrekkelijk uit. Mijn innerlijke strijd voortkomend uit een calvinistische opvoeding begint, maar het terras wint. Als ik een luxe broodje bestel, vraagt een meneer met camera of hij voor een uitgaansblad foto’s mag maken. Natuurlijk mag dat! De volgende dag laat een kennis me het blad zien met een artikel over het nieuwe café. Ik zie mezelf in printjasje op de foto en lees over het terras met ‘chagrijnige huisvrouwen in namaaktijgervel’.

Renée van Altena