Geen film over The Doors, maar over Jim Morrison

The Doors: When You’re Strange

Regie: Tom DiCillo. In: 5 bioscopen. ***

When You’re Strange, de muziekdocumentaire over The Doors, begint met zanger Jim Morrison die in een Mustang Cobra door de woestijn rijdt en op de radio over zijn eigen dood in een Parijs’ hotel hoort. Het zijn archiefbeelden uit HWY: An American Pastoral, die Paul Ferrara in 1969 met Morrison als ‘The Hitchhiker’ maakte. Deze film loopt als een rode draad door When You’re Strange en het is jammer dat nooit duidelijk wordt dat het materiaal uit HWY betreft. Het door regisseur Tom DiCillo toegevoegde radiobericht maakt het alleen maar verwarrender.

DiCillo had toegang tot al het archiefmateriaal dat van The Doors bestaat en dat speciaal voor deze film werd gerestaureerd. Hij doorsnijdt het met iconische beelden van de jaren zestig – de opkomst van de jeugdcultuur, de burgerrechtenbeweging, Vietnam en de moord op Robert Kennedy – om aan te tonen dat The Doors en Morrisons cryptische teksten perfect de tijdgeest vingen. Een boodschap die er in de voice-over van Johnny Depp nog eens wordt ingehamerd. Die teksten zijn soms behoorlijk pedant, als een academisch betoog.

De film draait om Jim Morrison, de charismatische zanger met zelfdestructieve neigingen die door zijn vroege dood – hij was 27 – een mythe werd. When You’re Strange houdt die mythe graag in stand, is vol bewondering voor de labiele zanger en dichter die zoveel dronk en lsd slikte. De overige bandleden en de muziek komen er bekaaid vanaf. Jim Morrison: When You’re Strange was een betere titel.