Speelse klokjes en macaber koper

Klassiek Boedapest Festival Orkest, Collegium Vocale Gent o.l.v. Iván Fischer. Gehoord: 16/5 Concertgebouw Amsterdam. ****

Omhelzingen alom in het Amsterdamse Concertgebouw tijdens de enthousiaste publieke bijval na een verzengende uitvoering van het Como cierva sedienta (1998-2002) voor vrouwenkoor en orkest van Arvo Pärt. De componist, oorspronkelijk afkomstig uit Estland, omhelsde langdurig dirigent Iván Fischer èn het meisje met de bloemen.

Het hecht geprogrammeerde concert bestond ook uit omarmingen. Van Béla Bartók klonk de Muziek voor snaarinstrumenten, slagwerk en celesta. Het etherische karakter daarvan verwees al vooruit naar het religieuze werk van Pärt, Spaanstalige versies van de psalmen 42 en 43, ook met hemels getinkel. Como cierva sedienta (Gelijk een hinde die naar waterbeken smacht) werd omarmd door de Vesperae solennes de confessore KV 339 van Mozart. De eerste vijf delen gingen vooraf aan Pärt, het triomfalistische deel Magnificat besloot het concert. Alle delen van Mozarts Vespers werden in- en uitgeleid door gregoriaanse gezangen.

Zo ontstond met de afwisselende Bartók, de snelle Mozart en de langzame Pärt een bijzonder en stilistisch zeer gevarieerd geheel. De uitvoering was schitterend en virtuoos door het Boedapest Festival Orkest, het superieur zingende Collegium Vocale Gent en de stralende sopraan Sybilla Rubens.

Hoogtepunt was uiteraard Como cierva sedienta dat een ritualistische uitvoering kreeg. De soms ijselijk en extatisch hoge vrouwenstemmen en de speelse klokjes contrasteerden scherp met de donkere en dreigende orkestbegeleiding in de pauken en het macabere koper.