Troebel Thais

Thailand afficheert zichzelf graag als het Land van de Vrijheid omdat het nooit is gekoloniseerd. Maar de bloedige factiestrijd in Bangkok, die de afgelopen week met de aanslag op een dissidente generaal een nieuw dieptepunt bereikte, bewijst dat het land als vanouds kampt met de intolerantie van belangengroepen die elkaar al sinds jaar en dag naar het leven staan.

Zozeer als het conflict in de media is teruggebracht tot een ordinaire klassenstrijd tussen volk en elite, zo moeilijk laat het Thaise drama zich analyseren. Dat heeft deels te maken met het lange repressieve verleden van de Thaise politiek: in de afgelopen tachtig jaar zijn het vooral militairen of mannen met een militair verleden geweest die het voor het zeggen hebben gehad. Zelfs tijdens de democratische omwentelingen van de afgelopen twee decennia is de invloed van het leger altijd aanwezig gebleven. Onzichtbaar voor de wereld, maar voelbaar voor de Thaise politiek.

Maar ook zonder legergroen is het palet van kleuren in de straten van de Thaise hoofdstad veel gevarieerder dan alleen het rood van de demonstranten (de provinciale aanhang van de corrupte, maar populaire ex-premier Thaksin) en het geel van de steun aan de regering (de welvarende bovenlaag van de samenleving).

Overzichtelijkheid heeft de Thaise democratie nooit voortgebracht. Zo bestaat er grote verdeeldheid binnen het Thaise leger (dat rekruteert uit de massa die in onvrede met de zittende regering leeft), de politiemacht (die de Thaksin-aanhang steunt vanwege het politieverleden van de ex-premier), de monnikenstand (die gebaat is bij steun van de elite én het volk), de Thaise aristocratie, bureaucratie en etnische Chinezen (die Thaksin en zijn opvolgers van het toneel hebben verdreven) en de monarchie (die tot dusver heeft geweigerd stelling te nemen).

De verkiezing van de huidige premier Abhisit Vejjajiva is in het licht van de militaire staatsgreep met moeite democratisch te noemen. En bij afwezigheid van rechtvaardige charismatische leiders is de politieke toekomst van Thailand uiterst ongewis.

Zo droevig is het met de vrijheid van Thailand gesteld.

Floris-Jan van Luyn