'Krjoef. Krol. Haan. Nanningá'

Nooit meer dit lied? Aan de Langeleegte

speelt een groot kampioen

Aan de Langeleegte

krijg je nu van katoen

Gaan er buiten Oost-Groningen nu geen bellen rinkelen? Lees en zing dan dit, hetzelfde refrein:

And it’s no, nay, never,

No nay never no more,

Will I play the wild rover

No never no more

Dit lied is door wel duizend groepen uitgevoerd, van The Dubliners tot en met het Weespertrekvaart Mannenkoor. Muziekhistorici beweren dat het nummer The Wild Rover tegen overmatig drankgebruik waarschuwde. Als dat zo is: zelden verkeerde een goede bedoeling zo in haar tegendeel.

De Veendamse versie werd door de groep Ab Normaal vertolkt. Het werd het clublied van de plaatselijke voetbalvereniging. En toen in 1986, Veendam was kampioen geworden, de plaatselijke politieman Rob Eisses het op de plaat zette, werd het een tophit.

In maart hebben ze het nog een keer gezongen, op een benefietavond. Maar ook liefdadigheid kon BV Veendam, dat vorige week failliet ging, niet meer redden.

Wat resteert is de herinnering. Het was in 1992 toen de correspondenten Hans Geleijnse (GPD) en Hubert Smeets (NRC Handelsblad) op de grens tussen Georgië en Zuid-Ossetië stuitten op een wegblokkade en op een officier die bovenop een tank zat. Toen zij hem vertelden dat ze Nederlanders waren, begon de militair de namen van het WK-finaleteam uit 1974 op te sommen: „Krjoef. Krol. Neeskens.”

Mooi, maar niet zó moeilijk. Maar wist hij ze ook van dat minder vermaarde elftal uit 1978? De Zuid-Ossetiër: „Jongbloed. Haan. Rensenbrink. Nanningá.”

Dick Nanninga. Veel voorhoofd, laaghangende bakkebaarden, kopsterk. Nu 61 jaar. Een van de twee Nederlanders die in een WK-finale hebben gescoord. Hij begon zijn carrière bij Veendam. En al speelde hij er maar één seizoen, alleen al daarom gaat die club nooit uit het geheugen. No, nay, never.

john kroon