Nieuwe plek voor conceptueel realistisch werk

Het zijn lastige tijden in de kunsthandel. Desondanks opent Rutger Brandt van galerie Mokum opent volgende week vrijdag een nieuwe vestiging .

Er zijn galeries die sluiten, zoals Tanya Rumpff in Haarlem die tot en met 29 mei haar slotexpositie houdt. Er zijn galeries die verhuizen, zoals Motive dat in Nieuw Dakota de spanning van Amsterdam-Noord opzoekt en Paul Andriesse die op 1 mei van het IJgebied terugging naar het centrum van de stad. En er is een galerie die uitbreidt met een tweede vestiging in Amsterdam.

Rutger Brandt van galerie Mokum opent volgende week vrijdag een vestiging op de Prinsengracht bij de Spiegelstraat. „Ondanks de lastige tijden”, zegt hij er met nadruk bij. Brandt nam zestien jaar geleden galerie Mokum over waar traditionele realistische kunst wordt verkocht. In zijn nieuwe Galerie Brandt blijft hij figuratieve kunst verkopen, maar minder traditioneel. „Ik zoek daar de bandbreedte, kunst waarvan de inhoud ook belangrijk is: conceptueel realisme.”

De openingsexpositie is met werk van de Israëlische kunstenaar Yigal Ozeri. „Hij portretteert vrouwen die hij in een natuurlijke omgeving filmt terwijl hij ze helemaal zichzelf laat zijn, niet geënsceneerd. Daar maakt hij een video van en beelden daaruit schildert hij vervolgens op een bizar fijne manier op doek. Je ziet bijna niet of het foto of verf is – pas van heel dichtbij ontdek je een mooie verftoets.”

Net als alle galeries ondervindt Brandt de gevolgen van de economische crisis. Bedrijfscollecties, die altijd veel realistische kunst kochten, schaffen volgens hem niets meer aan. „Een andere goede klant van me, het Scheringa Museum, koopt ook niet meer, dat mag duidelijk zijn. Je moet het nu van de particulieren hebben en ik dank God op mijn blote knieën dat de kunstkoopregeling nog bestaat. Op mijn laatste beurs, Artantique vorige maand in Utrecht, verkocht ik op één werk na alles via de regeling, vroeger was dat hoogstens 70 procent.”

Het gaat in deze tijden om overleven. „Prachtige tentoonstellingen zijn mooi”, zegt Brandt, „maar als je niet verkoopt kun je je personeel en de huur niet betalen. Mij gaat het nog steeds wonderbaarlijk goed, de mensen zijn inderdaad voorzichtiger geworden, maar niet meer dan een jaar geleden. Zeker in het hoge segment vind je nog altijd kopers. Maar een particulier die bereid is meer dan 20.000 euro te betalen, wil wel een gevoel van zekerheid dat zijn aanschaf echt iets bijzonders is.”

Aan de huidige crisis zit het relatieve voordeel dat de dollar weer wat meer waard wordt ten opzichte van de euro. Daardoor zouden Amerikaanse toeristen, een belangrijke doelgroep voor de antiquairs, galeries en kunsthandels rond de Spiegelstraat, terug kunnen komen. Door het gesloten Rijksmuseum is de loop toch al een beetje uit de straat. Nu een tweede galerie openen is een gewaagde stap. „Het risico wordt groter, ook omdat ik meer personeel in dienst moet nemen, maar soms moet je anticyclisch werken. Misschien is het wel nooit de geschikte tijd om iets nieuws te beginnen. Als ik het nu red, red ik het altijd wel. Wat ik ga brengen heeft zo’n hoge kwaliteit dat mensen bereid zullen zijn het te kopen, of te verzamelen. Want het is meer voor verzamelaars dan voor boven de bank.”

Hij is niet bang dat de klanten en kunstenaars van Mokum het gevoel krijgen dat hij ze inwisselt voor een lucratiever soort. „Ze begrijpen dat ik na zestien jaar verder wil kijken. Mokum bestaat uit dertig kunstenaars van wie sommigen, zoals Dick Pieters, één werk per twee jaar maken, maar van anderen moet je toch iedere paar jaar een expositie maken. Dan zit je agenda al snel vol. Ook omdat de nieuwe ruimte veel groter is kan ik weer exposities maken. In Mokum kan ik geen foto ophangen, dat slaat als een tang op een varken tussen het traditionele werk. In mijn nieuwe galerie kan ik dat soort combinaties wel maken.”

Meer informatie op www.galeriebrandt.com