Bij de voorplaat

Het zou een goed verlicht wegennet van een atol bij nacht kunnen zijn. Maar nee, dit zijn de vertakkingen van één zenuwcel in Caenorhabditis elegans, een rondworm die zelden langer is dan 1 mm. Dankzij genetische manipulatie licht deze cel nu prachtig op. Het ging de wetenschappers hier om de manipulatie van de menorahs van deze cel, de joodse-kandelaarachtige vertakkingen aan het eind van de uitlopers – hier zijn de uitlopers overigens normaal. In een vorige week door Science online gepubliceerd artikel (Science Expres, 6 mei) wordt beschreven hoe het gen eff-1 de takken in de kandelaar reguleert. De hier afgebeelde zenuwcel is verantwoordelijk voor het voelen van ‘sterke mechanische stimuli’. In het lab zijn die stimuli gemakkelijk uit te delen, maar hoe gaat dat in de vrije natuur, waar deze nematode vaak leeft in de compost en op dode geleedpotigen? Wie geeft deze worm daar een klap? [HS]