Trots op zus Rita

Zijn zus is deze week eindelijk weer eens het onderwerp van gesprek, net als vroeger. Rita Verdonk lanceerde een verkiezingsfilmpje waarin ze onder meer verkondigt dat het water de mensen tot aan de lippen staat, terwijl achter haar mensen met het water tot aan de lippen in een zwembad staan. Ruim 132.000 kijkers klikten het filmpje aan op YouTube, en deden het virtueel in hun broek van het lachen. Ad Verdonk: „Er wordt een beetje minderwaardig over het filmpje gedaan, maar ik vind het een grappig filmpje. Hoe meer erover wordt gesproken, hoe meer we ons doel bereiken.”

Ons doel, zegt de vier jaar jongere broer van Rita, want ook hij is van Trots op Nederland. Ad Verdonk kreeg bij de raadsverkiezingen in maart een kwart van het totaal aantal stemmen op Trots op Nederland afdeling Utrecht, dat één zetel bemachtigde. Verdonk bekleedt die niet, maar neemt wel de portefeuilles stad en ruimtelijke ordening waar. „Een uitstekende, nieuwe ervaring.” Naast zijn politieke werk is hij beheerder bij de Utrechtse sportvereniging Desto, waar hij onder meer verantwoordelijk is voor de horeca. Eerder was hij commercieel manager bij FC Utrecht, zijn grote liefde.

Ad is trots op zus Rita, want „ze staat voor wat ze zegt en ondanks alle kritiek gaat ze gewoon door.” Hij staat „100 procent” achter haar. Mensen die hem aanspreken om zijn zus, zijn meestal positief. Eén keer was de ervaring slecht. Verdonk: „In een winkel betaalde ik met een creditcard en de man achter de kassa zei: U bent toch geen familie van? En toen zei ik: En wat dan nog? Mag ik dan geen spullen kopen hier?”

In februari haalde Verdonk hetregionieuws omdat hij zich bedreigd voelde door de Utrechtse stadsdichter Ingmar Heytze, die onder andere had gedicht: „Geef angst en haat geen stem. Wees trots op de stad, niet op Nederland.” Verdonk was bang voor de groep Anti Fascistische Aktie (AFA) en haalde uit voorzorg verkiezingsposters van ‘Trots’ van zijn ramen. „Dat is verleden tijd”, zegt Verdonk over die kwestie. Net als een voorval uit 2006, toen hij in zijn eigen straat een Senegalese medeweggebruiker toeriep: „Ga terug naar je smerige apenland.” Het kwam Verdonk op een boete van 130 euro te staan. „Dat was 2006. We leven in 2010. Ik wil iets betekenen voor mijn mooie stad. Dat is het nieuwe verhaal van Ad Verdonk.”

Ingmar Vriesema