Kijken naar een rood huis op vulgare.net

Het begon met een rood huis. Of eigenlijk was niet zo goed te zien dat het een huis was; het had ook alleen een kunstwerk kunnen zijn. Een rood vierkant in een groen landschap. Het stond ergens in een Frans veld en ik reed er niet langs, ik googelde er tegenaan.

Welke woorden naar het rode huis leidden, weet ik niet meer – zoektermen worden niet goed in het geheugen opgeslagen, niet in dat van de computer en niet in dat van jezelf, zeker niet als ze iets opleveren waar je niet naar op zoek was. Dat is juist het mooie van het web: het heeft het belang van toeval doen toenemen. In een boekwinkel stuit je ook weleens op iets waar je niet naar zocht maar wat je leven veranderde. Op het web is die kans nog veel groter.

Het rode huis bleek een ontwerp te zijn van de Franse architect Adelfo Scaranello. Het is maar aan één kant rood. De zijkanten zijn geloof ik baksteen en de voorkant is helemaal van glas. Geen rode kubus dus, ook in drie dimensies blijft het een rood vierkant.

Ik kwam het rode huis tegen op vulgare, een blog over landschappen van de Franse kunstenaars Thomas Barbey en Olivier Cazin. Maar met hun eigen werk vallen ze ons niet lastig op vulgare. Op vulgare kun je je abonneren. Dan verschijnt er zomaar, opeens, ongeveer drie keer per week, een rood huis op je beeldscherm. Of een jongen die planten water geeft met een waterpistool. Of een tuin die niet gegroeid maar geborduurd is.

Niet alle uitzendingen halen het niveau van het rode huis. Er komt ook weleens een plaatje van een niet zo heel boeiend ontwerp voor een stadspark in Stockholm, Lima of Dordrecht binnen.

Maar vaak genoeg is het een verrassing van niveau. Als ik me verveel of van schoonheid moed wil krijgen, zoek ik wel eens in het archief op de site en na een paar saaie of voor de handliggende plaatjes komt er toch weer iets wat het vertrouwen in de wereld weer groot maakt en tegelijkertijd een beetje weemoedig stemt, alsof je Nescio leest. Zo een was bijvoorbeeld de foto van de echte en een getekende vloedlijn van Albert Flynn DeSilver – zo’n naam krijg je dan ook cadeau.

In het begin gaven Barbey en Cazin nog wel uitleg bij hun beelden, maar daar zijn ze na verloop van tijd mee opgehouden. Die karigheid komt veel beelden ten goede. En als je geïntrigeerd genoeg bent, is er altijd wel een link om op te klikken. Albert Flynn DeSilver blijkt bijvoorbeeld een Californische dichter, leraar, uitgever en fotograaf te zijn die op zijn eigen website de lof laat zingen over zichzelf in al die beroepen en ook meldt dat hij wel eens uitgelaten naakt door een bos danst.

Vulgare.net bestaat sinds november 2008. De heren halen hun beelden meestal van andere blogs of websites waar je zelf niet zo snel opkomt. Heel aardig is een ‘tuin’ in een gat in de weg van een Duitse tuinwebsite. Het blijkt dat Duitsers in de buurt van Dresden heel vaak de gaten in de weg beplanten en dat een Engelse kunstenaar aan Engelse potholes weer een project heeft gewijd. Het is heerlijk om door de sneeuwbal van vulgare te worden meegesleurd.