Holy Fuck

Latin

cd pop ***

Het Canadese viertal Holy Fuck maakt ‘elektronische’ muziek zonder elektronica. Afgezien van de basgitaar en drums, wordt er gespeeld op instrumenten uit de rommelwinkel: kinderinstrumenten op batterijen, een filmprojector om filmtapes langs te schuren, effectpedalen, oude keyboards en percussieattributen. Live is het een fantastisch schouwspel: vier muzikanten die slaan, hameren en schuren op hun eigen instrument en dat van elkaar.

De drummer speelt strak als een drummachine, de keyboards vervormen, en dit alles leidt tot gierende dance met reutelende onderstroom. Al zijn de nummers instrumentaal, de melodieën zijn zo doeltreffend en simpel dat ze zich als zang in de herinnering nestelen. Op de derde cd Latin zijn instrumenten te horen die de stem lijken te imiteren, als echoënde kreten suizen ze door de muziek. Ondanks de titel is op Latin geen sprake van Zuid-Amerikaanse invloeden, eigenlijk klinkt de cd net als de vorige, genaamd LP (2007). Opnieuw is er een warmbloedig, licht stoffig en onmiskenbaar analoog geluid gecreëerd, en opnieuw daveren de nummers voorbij. Hoe mooi en eigenzinnig ook, het is jammer dat de band niets aan het idioom heeft toegevoegd.

HESTER CARVALHO