Het Multifestijn

Ik vind ‘festijn’ een nogal lastig woord. Ergens draag ik het een zeer warm hart toe. Het heeft iets alomvattends, alsof de verscheidene feestelijkheden niet op kunnen, een middeleeuws feest met warme appels en vuurwerk en minstrelen en openbare martelingen. Maar tegenwoordig heeft het ook iets ironisch gekregen.

Als je mensen wilt uitnodigen voor je verjaardag en niet wilt zeggen: „Komen jullie naar mijn verjaardagsfeest?”, omdat dat zo lullig klinkt, zeg je nu: „Komen jullie naar mijn ouderwetsch gezellige verjaarsfestijn?” Daarna kun je nog zeggen: „Ik zeg niet wat we gaan doen, maar neem je zwempak mee.” En je uitnodiging voelt al ietsje minder lullig. (Ik gebruik hier bewust het woord voelt. )

Aangezien ik niet denk dat het Multifestijn in Utrecht de naam ironisch heeft bedoeld, hoop ik tijdens mijn reis ernaartoe op een feest waar kinderen met rode konen kijken naar het spektakel om hen heen. Het festijn is aangekondigd als een alliance of cultures, en ik hoop me aan dit Hoger Doel te kunnen laven, het liefst onder het genot van heel veel baklava.

Het geheel is echter iets minder sfeervol dan gehoopt. Door de kale Veemarkthal lopen lange rijen met stands. Sommige zijn van een makelaar of reisbureau, maar de rest van de koopwaar doet me voornamelijk denken aan een aantal winkels in Amsterdam-Oost, waar je zowel gouden klokken, tapijten, frituurpannen, goedkoop servies als gebloemd beddengoed in een plastic hoes kunt kopen. Hoewel ik even ben afgeleid door een nepkristallen muis van 2 euro, voel ik ook wel wat teleurstelling: dit is meer een soort markt.

Een markt waar bovendien alles toegespitst lijkt op Turken. Het ijs heeft enkel Turkse bijschriften (op basis van kleur gok ik op vanille- en kikkererwtensmaak), de informatiekrant is helemaal in het Turks en tijdens de openingceremonie spreekt de Turkse ambassadeur.

Verder spreekt ook demissionair minister Ab Klink. Hij is in plaats van Job Cohen aanwezig, die net als alle andere partijen de verkiezingscampagne tot vrijdag heeft stilgelegd vanwege de vliegtuigramp. In zijn toespraak roept Klink op om elkaars verschillen te vieren in plaats van weg te willen moffelen, en heeft het over de homo ludens: de mens die van festijnen houdt.

Als ik weer door de stalletjes loop en de lokroep van de kristallen muis probeer te negeren, vraag ik me af hoe Nederland dan in deze alliance vertegenwoordigd wordt. Mijn antwoord komt in de vorm van een jongen en meisje in klederdracht op stelten.

Ik weet niet of mijn Hollandse 1,86 meter belachelijk wordt gemaakt of dat dit misschien een stukje festijn is, maar het lijkt me een mooi moment om weg te gaan. Ik ben zeker een homo ludens, maar ga volgende keer gewoon weer naar een winkel om gouden klokken te kijken.