Gewone man met Down, nu de seks nog

Yo, también. Regie: Álvaro Pastor en Antonio Naharro. Met: Pablo Pineda, Lola Dueñas. In: 11 bioscopen. ****

In de openingsscène van de Spaanse film Yo, también zien we Daniel, een man met het syndroom van Down, een lezing geven over zijn loopbaan: hij is afgestudeerd aan een ‘gewone’ universiteit en heeft een ‘gewone’ baan als consultant. Hij krijgt een staande ovatie.

Het is een slim begin van een film over iemand met een handicap. Het rekent meteen af met de eventuele vooroordelen van de kijker over mensen met het syndroom van Down. Hier staat een intelligente man vol vuur te vertellen over zijn zinvolle bestaan. Goed verstaanbaar en zonder tics. Bovendien is hij grappig en innemend, zodat de sympathie van de toeschouwer meteen gewonnen is.

In de volgende scène zien we Daniel op zijn eerste werkdag, ergens op een kantoor. Iedereen doet gewoon tegen hem en hij krijgt een bureau tegenover Laura, op wie hij al snel verliefd wordt. Hij is bijna geïntegreerd in de ‘gewone’ maatschappij, maar wil graag nog een echte vriendin. Hoewel zijn broer tegenwerpt: „Geen enkele vrouw met 46 chromosomen zal ooit op je vallen.”

Films over mensen met een handicap hebben de neiging te vervallen in vals sentiment, waarbij de traanklieren van de kijker flink gemasseerd worden. Yo, también – winnaar van de publieksprijs op het afgelopen filmfestival Rotterdam – weet deze valkuil te vermijden. Je voelt dat de makers veel van het onderwerp weten, het verbaast niet dat een van de regisseurs, Antonio Naharro, een zus met Down heeft. De scènes waarin gehandicapten spelen, komen zeer authentiek over. Ook Daniel blijft dicht bij de werkelijkheid. Toen de regisseurs Pablo Pineda (Daniel) ontmoetten, veranderden ze hun scenario en lieten hem zichzelf spelen. Pineda is de eerste man met het syndroom van Down die afstudeerde, zijn opvoeding lijkt op die van zijn personage: behandeld als gewoon kind en gestimuleerd om veel te lezen.

Het ondanks het ‘zware’ onderwerp bij vlagen zeer geestige Yo, también overtuigt volledig als portret van een man die door zijn afwijkende uiterlijk moeilijk aan een ‘gewone’ vrouw kan komen en heeft bovendien een ontroerende subplot over een verliefd stel met het Downsyndroom dat seks met elkaar wil. De film voorziet ook Laura van een handicap: ze moet in het reine zien te komen met haar traumatische verleden. Dit plotelement lijkt er met de haren bij gesleept en overtuigt minder dan Daniels verhaal.