Een tweede L'Homo 'omdat het nodig is'

Piet Koopt Hoge Schoenen. Dat is de volgorde van de Amsterdamse grachten: Prinsen-, Keizers-, Herengracht en Singel. Simon Huurt Kleine Panden zou logischer zijn, maar daar gaat het hier niet om. Piet Koopt Hoge Schoenen was het ezelsbruggetje dat de Turkse Nederlander Orhan Bucakli leerde van zijn eerste minnaar, in de grote stad. Hij kwam uit Uden, was getrouwd, had twee kinderen en nadat hij in 2007 zijn kleren in een koffer had gedaan vertrok hij naar Amsterdam „om eindelijk homoseksueel te kunnen zijn”. Hij had geen idee dat hij terecht zou komen „in een sfeer van ja, drugs en losbandigheid, en exhibitionisme”.

Het is min of meer goed gekomen met Bucakli: hij organiseert nu feesten voor islamitische homo’s die daar „uit de hele wereld” op afkomen, want „er is bijna geen plek op de wereld waar islamieten homo mogen zijn”. „Veel van hen zijn getrouwd, net als ik, eigenlijk is iedere islamitische homo van ouder dan dertig getrouwd. De jongens van rond de twintig nog niet. Tegen hen zeg ik: doe het niet, trouw niet, voorkom al dat verdriet, die verwoeste levens.”

Bucalki vertelt dit allemaal in „de” L’Homo, de tweede editie van een initiatief dat vorig jaar als eenmalig was bedoeld. Het blad is een uitgave van „de” Linda, van en gemaakt door televisiepresentatrice Linda de Mol. De editie van vorig jaar veroorzaakte veel tumult wegens de deelname in half ontklede staat van, toen nog, Evangelische Omroep-coryfee Arie Boomsma. Hij werd er om geschorst.

De Mol zegt opnieuw een aan homoseksuelen gewijd nummer te hebben gemaakt, omdat „het nog steeds nodig is”. Dat is ongetwijfeld waar: anders dan jongeren van andere minderheden kunnen jonge homoseksuelen zich met niemand identificeren en groeien ze vrijwel altijd op in een niet-homoseksuele of zelfs homo-vijandige omgeving. Uit de kast komen is een eenzame strijd.

Geen wonder dat het dáár weer veel over gaat, in dit nummer. Zeer nuttig, maar je wordt er ook een beetje moe van. Leuker is de serie kleine interviews, mét close-upfoto’s van het corpus delicti, met mannen met een kleintje. De 50-jarige Jack bekent dat dit de eerste keer is dat iemand hem bloot ziet „sinds mijn moeder me op zaterdagmiddag in de teil waste”. Hij heeft nog nooit seks gehad. Het interviewtje is veel te kort, maar is dat niet elk interview met iemand die nog nooit seks heeft gehad? Lotgenoten van Jack nemen hun toevlucht tot verzuchtingen als: „het gaat om de binnenkant” en „klein maar fijn”.

Gevraagd (in een andere rubriek!) naar wat hij „stom” vindt, zegt dj Jeroen Kijk in de Vegte: „Mensen die denken dat ze zelf wél normaal zijn.” Bravo, Jeroen.