Trots op Nederland, gewoon voor de gewone mensen

De laatste keer dat Rita Verdonk in het nieuws kwam, maakte ze Bos en Balkenende uit voor leugenaars.

Verdonk brengt de taal van de straat in de politiek.

Waarom zou je eigenlijk nog gaan stemmen? Omdat je voor Trots op Nederland kunt kiezen!

Trots op Nederland, zegt de partij zelf, is een nieuwe beweging, waar „gewone mensen” het voor het zeggen hebben. Zonder de slechte eigenschappen van de gevestigde partijen. En zonder een naar binnen gekeerde elite, die vooral zijn eigen belangen behartigt. Er worden geen baantjes verdeeld. Als Trots, zoals de partij sinds enkele maanden wordt afgekort, het al zou willen, zou het niet eens kunnen: ze hebben niets te verdelen, want ze hebben nergens macht.

Trots op Nederland vindt zichzelf anders. De partij wil de burgers „dienen en beschermen”, niet „uitmelken en betuttelen”. Aan het roer staat Rita Verdonk, beroemd en berucht vanwege haar doortastende optreden als minister van Vreemdelingenzaken en Integratie in het kabinet Balkenende II. Toegegeven, de Vreemdelingenwet die zij uitvoerde, was van de hand van PvdA’er Job Cohen. Maar zij was de drijvende kracht achter het strenge toepassen ervan, waardoor Nederland voor migranten een veel minder aangename plek werd om naartoe te reizen, of te zijn.

Het leverde ook weleens problemen op, als ze tegen de grenzen van de rechtstaat aanliep. Veel van wat ze in gang zette is door de rechter dan ook teruggedraaid, of door andere politieke partijen. Maar als je het niet probeert, weet je nooit hoe ver je kan gaan.

Dat zouden meer partijen moeten doen. Maar die zoeken liever een waterig compromis, waardoor er in Nederland nooit echt wat verandert, vindt Trots op Nederland. Die zal altijd aan de burgers vragen wat er moet gebeuren. Dan krijg je duidelijke, effectieve oplossingen, denken ze bij Trots.

Je hebt de laatste jaren natuurlijk weinig van Verdonk gezien en gehoord. De laatste keer dat ze in het nieuws kwam, had ze premier Balkenende en minister Bos in het laatste debat voor de val van het kabinet voor leugenaars uitgemaakt. Geen parlementair taalgebruik, maar Verdonk wil de taal van de straat juist bewust in de Kamer brengen.

Dat ze uit de VVD werd gezet, heeft het haar niet makkelijk gemaakt. Nu zit ze maar met één zetel in de Tweede Kamer. Vanaf de zolderkamer waar ze haar kleine fractie bestuurt, kan ze natuurlijk weinig aan Nederland veranderen. Maar alle begin is lastig. Wie gaf er in het begin iets voor de kansen van Pim Fortuyn en Geert Wilders? Niemand toch?

Dat komt wel. Rita Verdonk heeft – anders dan Wilders, wiens partij buiten Den Haag nauwelijks bestaat – ook gewerkt aan het oprichten van lokale afdelingen. Bij de gemeenteraadsverkiezingen deed ze in 41 gemeenten mee, en haalde ze 53 zetels. Heel wat beter dan Wilders, met zijn 17 zetels in twee gemeenten.

Klinkt dat allemaal wat ouderwets, gemeenteraadsleden, lokale afdelingen? Fout. Want Verdonk gaat het anders doen. Bij Trots mogen gewone mensen meepraten, niet de mensen die op de ledenavonden van andere partijen komen. Nou ja, behalve ex-VVD’ers, die komen vaak bij Trots-avonden. Zij konden het gedwongen vertrek van Verdonk niet accepteren.

Eigenlijk is het heel eenvoudig. Bijna alles wat mis gaat in Nederland komt door gebrek aan betrokkenheid van gewone mensen. Als zij de overheid bij zouden sturen, dan waren al die problemen er niet, want zij hebben geen verborgen agenda’s, zo redeneert Verdonk. De oplossing van Trots is dus: mensen die al lang niets meer met de politiek te maken hebben, weer een stem geven.

En dat lukt aardig. Via internet of op themavonden vraagt Verdonk van burgers wat de echte problemen zijn, en hoe je die op moet lossen. En mensen reageren ook. Hun antwoorden vertonen vaak een opvallende gelijkenis met de complexe genuanceerde oplossingen van andere politieke partijen (en ambtenaren), overigens. Wel met een voorkeur voor rechtse oplossingen, maar dat had je al begrepen.

Rita Verdonk maakt daar dan weer pakkende politiek van. Een paar voorbeelden: de lonen van alle ambtenaren worden bevroren. Behalve van agenten, die gaan er 20 procent op vooruit. Ontwikkelingshulp, defensie, zorg en onderwijs krijgen allemaal veel minder geld. En er komt een ‘vlaktaks’: iedereen gaat 25 procent inkomstenbelasting betalen. VVD en CDA waren daar ook altijd voor, maar nu opeens niet meer. Dat is nou typisch oude politiek. Beloften in verkiezingsjaren niet waarmaken. Dat zal je bij Trots niet overkomen.

Nu denk je misschien: dat is makkelijk gezegd, met nul zetels in de peilingen komt Trots toch niet in de Tweede Kamer, laat staan de regering. Maar Rita ziet het anders. Ze rekent op minimaal tien Kamerzetels.