Food for thought

Op bezoek in Italië belandt het gesprek binnen drie happen bloedstollende cassata op, hoe kan het ook anders, de kwaliteit van de Nederlandse keuken. Volgens mijn Siciliaanse gastheer, die kennis heeft van de geprakte aardappel, het broodje haring, de bamischijf en de drabbelkoek, zijn wij de afwerkplek van het tafelen – waar de frikandel aan het langste eind trekt.

Dit wisten wij natuurlijk al, maar wij hebben ook onze trots, dus gooiden wij de internationale allure van de Nederlandse thuiskok in de strijd. Waar immers staat in de supermarkt de ketoembar naast de salsa en de wasabi naast de tahin? Juist, alleen in Nederland. Wij houden van gevarieerd.

Maar daar had mijn gastheer mij tuk: de ware thuiskok kookt lokaal. Dus, zijn wij van Duytschen bloet, den Vaderlant getrouwe, dan nuttigen we Nederlands. „En wat was er ook alweer Nederlands aan jullie keuken?”

Blijkt mijn gastheer ook nog een aanhanger van de Slow Food-beweging, die ‘puur en eerlijk’ tot strijdkreet voor lekker eten heeft gemaakt. Niet voor niets een Italiaans initiatief, dat zich inmiddels heeft ontwikkeld tot een wereldwijde eliteclub van fijnproevers die de inwendige mens principieel dicht bij huis en puttend uit oude tradities gevoed willen zien – vanuit de simpele gedachte een alternatief te willen bieden voor de kapitalistische belangentegenstelling tussen kapitaal en arbeid ‘door de krachten van consumenten en producenten te bundelen rond streekproducten’.

Maar goed, Slow Food telt maar liefst honderdduizend ‘leden’ – 55 euro per jaar, en wij zijn het ook. En als we het dan maar goed doen met z’n allen verdwijnt het Russisch Ei binnen de kortste keren achter de Oeral. Het enige wat we daarvoor nodig hebben is ambachtelijk geproduceerd, traditioneel bereid en regionaal verankerd voedsel – zeg maar handgeplukt Grolsch toen het nog niet Zuid-Afrikaans was. Weet wat je eet, zoek het dicht bij huis en kook zoals oma het deed.

Waarmee maar gezegd is dat er voor ons Nederlanders weinig hoop is.

Weet dan dat een enkeltje Eindhoven-Trapani 37,50 kost.

Floris-Jan van Luyn