Meneer Hessing bepaalt wie geschikt is

Is wonen in Park Bloeyendael voor rijke, bange mensen? Ideaal voor oud én jong, zegt de makelaar. Een idioot plan, zeggen natuurbeschermers.

Villadorpen als Bilthoven, Den Dolder, Huis ter Heide en Bosch en Duin grossieren in huizen met tuinen zo groot als voetbalvelden. Deze ‘kastelen’ worden veelal bewaakt door honden of camera’s, niet door mensen. Daar hebben ze in het aangrenzende De Bilt wat op gevonden: Park Bloeyendael.

De initiatiefnemers van dit villa- en appartementencomplex, waarmee al een paar maanden paginagroot – ook in deze krant – wordt geadverteerd, prijzen niet alleen de luxe woningen en de fraaie ligging aan. Ze pronken ook met 24 uur bewaking door een portier en een conciërge. Andere extra services, à 198 euro per maand: wekelijks tuinonderhoud en jaarlijks schilderwerk.

De advertentie biedt ook een „unieke inruilgarantie” als lokkertje. Bij aankoop van een villa of appartement neemt Park Bloeyendael, bij de oplevering ervan in 2012, desgewenst het vorige huis over, voor 90 procent van de huidige waarde.

Het bouwplan lijkt op een gated community, naar Amerikaans voorbeeld. De bouwstijl is retro, jaren dertig, afgezien van een sjiek appartementengebouw dat lijkt afgekeken van Paleis Soestdijk. De architectuur sluit aan bij de bouwstijl van de Stichtse Lustwarande, valt in de folder te lezen. De gemiddelde prijs voor een ‘grift-, laan- of parkvilla’ bedraagt 900.000 euro. Voor een appartement moet 1,5 tot 4 miljoen euro worden neergeteld.

Initiatiefnemer van het project is ondernemer Frits Hessing. Een paar jaar geleden verhuisde hij met een showroom vol sportwagens (Lamborghini, Lotus, Maserati) en luxe automobielen (Bentley, Rolls-Royce) naar een futuristisch pand langs de rijksweg A2. De parkeerplaats achter het oude, leegstaande gebouw in De Bilt verhuurt hij nu aan een regionale busonderneming. Op die plaats moet Park Bloeyendael verrijzen.

Hessing laat de marketing, voorlichting en verkoop van het project aan een makelaar over. Die ontkent desgevraagd dat het een soort vesting wordt, zoals een internetgebruiker vreest. „Rijke bange mensen dat is het ergste soort. Wegwezen jullie”, schrijft iemand.

Makelaar Heiko Gorter pareert de kritiek: „Het terrein blijft semi-openbaar. Op zondagochtend kunnen gewone mensen rustig een wandeling over het complex maken.”

Wie zijn volgens de makelaar ongewone mensen? „Scooterjongens zijn straks niet welkom. Maar een keurig Marokkaans gezin kan gerust binnenlopen.”

Potentiële kopers worden gescreend, bevestigt hij. „Meneer Hessing bepaalt of iemand een geschikte koper is. Hij is vooral beducht voor malafide types. Die komen er niet in.”

In de nieuwe showroom van Hessing staat een belangstellende familie uit Rotterdam: vier mensen, twee generaties, van wie de oudste door de jongste is meegenomen om de plannen van Park Bloeyendael te bezichtigen. Ideaal voor welgestelden op leeftijd, dachten ze allemaal.

Intussen zijn de rollen omgedraaid. De ouders zien ervan af, ze vinden de appartementen te groot. Maar hun (schoon)kinderen hebben wel serieuze belangstelling voor een van de villa’s. De makelaar knikt veelbetekenend. Hij had het toch gezegd? „Ideaal voor oud én jong.”

Een paar maanden na de eerste advertentie zegt Gorter 20 procent te hebben verkocht. Bij 40 of 50 procent gaat de vlag uit. Dan mag een aannemer beginnen met de bouw van de honderd wooneenheden, verdeeld over 66 villa’s en 34 appartementen. De naam van miljardair en bouwondernemer Dik Wessels wordt genoemd, maar niet bevestigd.

Over de hoge advertentiekosten zegt makelaar Gorter: „We schieten met hagel. En we schieten raak.”

De gemeente De Bilt en de provincie Utrecht zijn akkoord met het uiteindelijke plan, tot teleurstelling van onder andere de SP in De Bilt en protestgroepen. SP-raadslid Anne-Marie Mineur, die op landgoed Sandwijck woont, hemelsbreed honderd meter van Park Bloeyendael, bevestigt haar tegenstem. Volgens haar zijn de bezwaren van omwonenden en het Utrechts Landschap en een kritisch rapport van ‘groen’ kennisinstituut Alterra ten onrechte genegeerd. Ze spreekt over een „flinke puist” en een „idioot plan”. Volgens Mineur stappen de actievoerende partijen desnoods naar de rechter.

Park Bloeyendael wordt gebouwd bij de ecologische hoofdstructuur, een net van belangrijke natuurgebieden. Om die reden zijn een paar huizen aan de westrand van de bouwtekening geschrapt. Over het opruimen van gif in het watertje De Grift zijn de betrokken partijen het eens geworden: Hessing draait op voor deze kosten én voor sanering van de grond onder twee tankstations langs de N237. Hij wil zelf niet praten met de pers, zegt zijn makelaar.

Volgens de Biltse wethouder Arie-Jan Ditewig (wonen, VVD) wilde Hessing aanvankelijk ook kantoren bouwen, maar is de locatie sinds 2005 op verzoek van het gemeentebestuur bestemd voor woningbouw.

Ditewig spreekt over „een stijlvol, residentieel plan binnen de grenzen die de welstandscommissie heeft opgelegd”. Wel erkent de wethouder dat er „nog wat gefinetuned moet worden ter wille van de faunapassage”. Hij doelt op een wildtunnel onder de N237, waaraan Hessing wil meebetalen, mits alle partijen akkoord gaan met zijn plan.

Ditewig vindt dat de milieubeweging over Park Bloeyendael geen reden tot klagen heeft. „Alsof die plakken asfalt en het blik van al die streekbussen nu zo’n fraai gezicht zijn.”