Hole

Hole

Nobody’s Daughter

cd pop *

Courtney Love heeft altijd een goede hand gehad in het kiezen van titels en het schrijven van teksten. De naam ‘Nobody’s Daughter’, zoals haar nieuwe Hole-cd heet, is weer een compacte sneer naar alles wat zich ooit als autoriteit over Love, en wellicht ook over haar dochter Frances Bean, heeft proberen te ontfermen. Helaas blijft de nieuwe cd achter bij de titel. Love buldert, laat haar gitaar losjes ronken en zingt het soort nummers dat een middelgrote moshpit tot ontbranding zou kunnen brengen. De woede die ze met haar muziek wil overbrengen – het lukt haar niet die in haar stem tot uitdrukking te brengen. Die stem is hol en krachteloos, als een actrice die niet weet wat ze zegt. Bovendien klinken Love’s grunge-stijl en zwartgalligheid (‘I always wanted to die’) nogal gedateerd. Lichtpuntje is het epische Letter To God, waarin Love grauwt op lager tempo, en zo het nummer nog enige zeggingskracht geeft.

HESTER CARVALHO