Een film vol dikkerds op weg naar zelfacceptatie

Gordos.

Regie: Daniel Sánchez Arévalo. Met: Antonio de la Torre, Roberto Enríquez, Verónica Sanchez, Raúl Arévalo. In: 6 bioscopen. ***

‘Kilo Away’ heet het wondermedicijn tegen overgewicht dat de gladde en superslanke presentator Enrique in een spotje aanprijst waarmee de Spaanse film Gordos opent. De commercial en het vierstappenplan om af te vallen vormen de rode draad in een film die bevolkt wordt door dikke mensen op weg naar zelfacceptatie.

Vier daarvan gaan in therapie en gedurende de film volgen we hun wel en wee, als ze worstelen met hun gewicht en zien hoe hun gemoedstoestand van verregaande invloed is op het aantal kilo’s dat ze aankomen of afvallen. Wie zich slecht voelt, zoekt troost bij een reep chocolade of een bak ijs – Gordos haakt in op gevoelens die iedereen herkent.

De cijfers over overgewicht liegen er niet om. In Nederland kampt ruim 55 procent van de mannen met overgewicht en is ongeveer de helft van de vrouwen te dik. Volgens berekeningen zijn alle volwassen Nederlanders in totaal zeventig miljoen kilo te zwaar.

Alle Postbus 51-spotjes ten spijt, is de bewustwording over het gezondheidsprobleem gering. Hoogste tijd voor een speelfilm die het thema op de kaart zet. Gordos (‘vette mensen’) leert tussen de lach en de traan door veel over de oorzaken van overgewicht. Dik zijn maskeert vaak een dieperliggend probleem. Regisseur Daniel Sánchez Arévalo rept van „emotioneel overtollige bagage”. „Wat de personages doet aankomen is geen pizza, ijs of hamburgers, maar hun onvermogen om alledaagse problemen te verteren”.

Sánchez Arévalo voert in zijn caleidoscopische film personages op die worstelen met homoseksualiteit, religie, zwangerschap, overspel en pesten. Gordos wordt zo tot een mengeling van drama en komedie die ironisch genoeg lijdt aan het exces dat het als thema heeft: met bijna twee uur duurt de film te lang. Een strenger regime had de boel wat strakker kunnen trekken.