Haynes drumt onvermoeid

Jazz Roy Haynes & Fountain of Youth Band. Gehoord 1/5 Lantaren/Venster, Rotterdam. ***

Jij, wijst drummer Roy Haynes naar zijn pianist. „Begin met iets.” Dan gebaart Haynes naar zijn bassist. En als ook de saxofonist een opening heeft gemaakt, knikt de drumveteraan en gaat hij zelf aan het werk. Met zijn rechterhand slaat hij gortdroge harde poks. Zijn lippen vormden de slaggeluiden mee: ‘tak’ en ‘pow’.

Roy Haynes heeft het beroemde magische gevoel voor ritme nog in de vingers. De ‘vader van het moderne drummen’ - grootheden als Elvin Jones, Tony Williams en Jack DeJohnette keken de kunst van Haynes af - is nog steeds op tour. Wat nou 85 jaar, lijkt de drumveteraan uitdagend te zeggen vanachter zijn zonnebril. Op deze verjaardagstournee toont hij geen enkel spoor van vermoeidheid.

De energieke drummer speelt nog graag met talenten van nu, die hij opleidt en vormt. De Haynes-band Fountain of Youth, naar zijn gelijknamige cd uit 2004, legde dit weekend echter nauwelijks meer dan een keurige basis. Saxofonist Jaleel Shaw, pianist Martin Bejerano en bassist David Wong leverden saaie bebop, ondanks de stilistisch sierlijke reacties van Haynes.

Het duurde zeker vijftig minuten tot de slagwerker zijn drumstel eens echt een flink pak slaag gaf. Eerst met zijn mallets, de stokjes met daarop wollen bolletjes, voor hol klinkende, ingenieuze patronen. Daarna zette hij een opzwepende solo neer met venijnig korte tikken van de drumsticks. Het samenspel was spannend toen Shaw soleerde op sopraansax begeleid door bas. Haynes stond achter zijn drums en plaatste met ferme klappen uitroeptekens.

De slagwerker is altijd geroemd om zijn veelzijdigheid en consequente maathouden. Maar ook om zijn expressiviteit, wanneer de muziek iets bij hem losmaakt. Die etaleerde hij tot slot nog: met rammen op zijn basdrums, staand aan de voorkant van het drumstel. Als de mythische fontein der eeuwige jeugd bestaat, heeft Haynes hem gevonden.