Nog twee titels te gaan voor Louis

Alleen in theorie kan Schalke 04 koploper Bayern München nog achterhalen.

De ploeg van Van Gaal kan ook de Champions League en Duitse beker nog winnen.

Eerder dan verwacht is het kampioensfeest van Bayern München begonnen. Officieel is de club nog geen Duits kampioen, maar met nog één wedstrijd te spelen kan naaste achtervolger Schalke 04 alleen in theorie Bayern nog inhalen. Door de 3-1 overwinning van de ploeg op VfL Bochum en de 2-0 nederlaag van Schalke thuis tegen Werder Bremen bedraagt de voorsprong drie punten, en het doelsaldo van Bayern is +39 tegenover +22 van Schalke.

In het laatste competitieduel speelt Bayern in Berlijn tegen Hertha BSC, dat zaterdag na zeventien jaar degradeerde uit de Bundesliga. Daardoor heeft de Duitse hoofdstad volgend seizoen geen club in de hoogste voetbalcompetitie. Voor de ploeg van trainer Louis van Gaal in de huidige vorm is Hertha een allerminst onoverkomelijke hindernis.

Terwijl in de kleedkamer van de Allianz Arena in München het bier en de champagne over het hoofd van Van Gaal en de bestuurders Uli Hoeness en Karl-Heinz Rummenigge werd gegoten, spuwde in Gelsenkirchen Schalke-trainer Felix Magath, vorig jaar kampioen met Wolfsburg, zijn gal. Opnieuw was zijn ploeg door de scheidsrechter benadeeld, opperde hij later nog eens voor de Duitse tv-camera. Een beetje gelijk had hij wel, omdat zeker in de eerste helft Schalke bij de stand 0-0 een strafschop was onthouden.

De enige in München die tijdens het feestgedruis zijn hoofd erbij hield, was Van Gaal. Hoewel hij zijn trots niet kon verbergen, wees hij betrokkenen erop dat de titel nog niet voor honderd procent binnen is. „Men moet een kampioenschap vieren op de dag dat het is bereikt. Wij hebben de titel in theorie binnen, maar nog niet in de praktijk.” De woorden waren onderdeel van zijn triomfantelijke openingsact op de persconferentie. Toen persvoorlichter Markus Hörwick aan de journalisten in de zaal vroeg of er nog vragen waren, antwoordde Van Gaal: „Er zijn geen vragen, denk ik.”

Van Gaal heeft zijn gelijk gehaald, de voor hem aanvankelijk belangrijkste titel is binnen. Nu nog de Duitse beker – op 15 mei is de finale tegen Werder Bremen – en de Champions League: op 22 mei is de finale tegen Inter Milaan. Weinigen die hem nog willen herinneren aan de maand november vorig jaar, toen het geduld van het Bayern-bestuur, de supporters en de lokale media op was. Bayern stond op het punt uitgeschakeld te worden in de Champions League en in de Bundesliga bleef de verwachte zegereeks uit.

Van Gaal verwees naar het transformatieproces dat minimaal een half jaar vergt. Maar pas toen de club zich plaatste voor de volgende ronde van de Champions League en langzaam maar zeker steeg op de ranglijst, gaf de opportunistische clubleiding van Bayern de Nederlandse coach met zijn omvangrijke Nederlandse staf het voordeel van de twijfel.

Veel hadden Van Gaal en Bayern te danken aan Arjen Robben, de aanvaller die bij Real Madrid was afgedankt – mede omdat hij zo vaak geblesseerd was. Robben bleef opmerkelijk lang gezond en groeide naar een ongekende vorm. De linksbenige vleugelspits speelde bij Van Gaal op rechts en veroorzaakte daardoor grote problemen bij de vijandelijke verdediging. Van rechts naar binnen komend scoorde hij het ene na het andere prachtige én beslissende doelpunt. Ook in de Champions League schoot Robben Bayern naar onverwachte triomfen.

Langzaam maar zeker kwam de spelopvatting van Van Gaal op het veld tot uiting. Het korte, risicoloze combinatiespel beviel de Duitsers aanvankelijk niet. Er was geen sprake van Sturm-und-Drang-voetbal. Van Gaal liet dure spelers als Miroslav Klose, Mario Gomez, Franck Ribéry en Luca Toni (later verkocht) op de reservebank zitten. En ook de spelers die hij uit Nederland had laten komen, zoals Edson Braafheid en Danijel Pranjic, kregen geen vaste plaats in het elftal. Hij gaf jonge Duitsers uit de jeugdopleiding van Hermann Gerland een kans. Zo werden de verdedigers Holger Badstuber en Diego Contento, en vooral spits Thomas Müller basisspelers. De pas twintigjarige Müller maakte zaterdag alle drie treffers.

Even dreigde het rumoer rond de Franse ster Ribéry, die een groot deel van het seizoen geblesseerd was of niet tot zijn beste spel kwam, Bayern uit balans te brengen. Ribéry raakte vlak voor de eerste halve finale van de Champions League tegen Olympique Lyon betrokken bij een Franse prostitutiezaak. Van Gaal stelde de Fransman ondanks alle commotie op, maar werd vervolgens geconfronteerd met een woeste aanval van Ribéry op een Lyon-speler, met een rode kaart tot gevolg. Waarschijnlijk moet Bayern nu bij de finale tegen Inter zonder de geschorste Franse aanvaller aantreden. De club ging in beroep tegen de straf en krijgt deze week uitsluitsel.

Trots zei Van Gaal zaterdag dat hij nu een van de weinige trainers is die in drie verschillende landen kampioen kan worden. En dan ligt er nog een andere mijlpaal in het verschiet. Mocht Bayern behalve de Duitse titel ook de Duitse beker en de Champions League winnen, dan behaalt de Duitse recordkampioen (volgende week nummer 22) voor het eerst in haar bestaan de ‘triple’. Dat heeft nog geen enkele Bayern-trainer voor elkaar gekregen.

In München wordt nu met smart gewacht op de triomfantelijke toespraak van Van Gaal op het balkon van het Raadhuis aan de Marienplatz in München, zoals Amsterdammers zich dat nog herinneren uit de jaren negentig. Vooralsnog zegeviert zijn verstand. Al verklapte Bayern-speler Badstuber dat Van Gaal in de kleedkamer uitbundig had meegezongen met de Duitse kampioensliederen.