Op blote voeten

Waar Zeelberg – Soerendonk. Route uit ‘Brabants Vennenpad’ (LAW streekpad 5).

Afstand 16 km

De wandelaar wijst op de kikkers die van de kant de poel in ploffen. Hij geniet van de zachtmoedige lentehemel en bewondert sprakeloos de hoog en breed gerafelde naaldbomen die als dinosauriërs in het heideland staan. „Ik ben verslaafd aan dit gebied”, verklaart hij. Nu hij met pensioen is, heeft hij de tijd om er drie keer in de week in rond te lopen, altijd zo’n 25 kilometer.

Op blote voeten.

Hij toont het eelt op een voetzool. „Alleen als het hard gevroren heeft, gaat het niet. Maar in de sneeuw is het heerlijk. Nee, niet koud. Warm. Echt waar.”

Zijn bruine tenen grijpen in het zandpad, zijn gang is kalm. Ga ik ook doen als ik groot ben.

We doorkruisen het Leenderbos. Uitgestrekte troepen bomen (groot, klein, naald, blad, rechtop, scheef, onderuit) worden afgewisseld met de Nederlandse variant op de toendra: taaie heidegebieden met vennen. In de vennen groeien puntige graspollen als uitgevouwen waaiers.

Een ree kijkt op tussen het loof. Ik pak man met de hertenklem en wijs. Het ree, een grote jongen met een dubbel uitroepteken op zijn voorhoofd, fixeert mijn uitgestrekte vinger. Hij springt pas weg nadat man hem heeft gezien.

Langzaam lopen we in het blote-mouwenweer langs de Groote Heide. Dit natuurreservaat is nog winters dor en kaal. Versufd, maar niet heus. Het schetterende zonlicht verleidt het uitgebeten geel en versleten bruin tot heftigheid. De ogen kunnen het nauwelijks aan en knijpen zich tot spleetjes.

Hommels, de dronken matrozen van de natuur, hangen rond in de heidestruiken. De kuiltjes in het mulle zand vangen elk hun eigen schaduw. Daar is het bos weer. Koeien grazen tussen de zilverberken. De vlekken op de lijven en de vlekken op de witte stammen vermengen zich en maken een levend schilderij.

Aan de bosrand vind ik een eierschaal, lichtblauw als de hemel van vandaag. Viel dat eitje van boven, groeide er een engelkuiken in? Ik bel Kester-van-de-vogels. „Dat is van een zanglijster”, zegt hij. En omdat het geen ruwe scherf is maar een keurignette helft, kunnen we ervan uitgaan dat de wereld een zangvogeltje rijker is.

Informatie, routekaartje, gps-punten en foto’s via nrc.nl/weekblad