Groene vleesvlieg

Maden – larven van vliegen – hebben een imagoprobleem. Ze worden vooral geassocieerd met dood en bederf. Vliegen leggen eitjes in rottende kadavers, eitjes komen uit, larven doen zich tegoed aan het lijkennat en verpoppen vervolgens tot vlieg. Erg onfris allemaal. Toch zijn vliegenmaden vanouds bekend als zeer effectieve wondgenezers. Ze reinigen de wond door dood en geïnfecteerd weefsel op te eten. Vooral op het slagveld deden krioelende maden wonderen in onbehandelde, etterende wonden. Door de ontdekking van penicilline verloor de made terrein in de moderne medische praktijk. Nu antibioticaresistentie toeneemt, wordt de madentherapie steeds vaker toegepast bij de behandeling van chronische wonden.

Ook het madenonderzoek leeft op. Het geheim van de genezende werking blijkt in de uitwerpselen te zitten, ontdekte Gwendolyn Cazander. Madenpoep bevat een stof die het menselijke afweersysteem onderdrukt waardoor de ontstekingsfase in een chronische wond afremt. Snel met uw open been naar de dierenspeciaalzaak? Nee, niet doen. Ga naar de medisch specialist en vraag om steriele larven van Lucilia sericata, de groene vleesvlieg. Die maden laten gezond weefsel onaangetast.