Kleurig op leeftijd

Ouderen in verzorgingshuizen willen er fris uitzien als op zondag het bezoek komt. Ze deinzen niet terug voor een fleurig setje.

beeld Fleur Wiersma
beeld Fleur Wiersma

Over oude vrouwen in verzorgingstehuizen bestaan veel misverstanden. Dat ze allemaal bloemetjesjurken dragen. Dat het hun niet kan schelen hoe ze er uitzien. Dat ze geen idee hebben wat mode is.

Drie bewoners van zorgcentrum AAtrium in het Brabantse Veghel helpen de vreemdeling snel uit de droom. Niemand in het huis, helemaal niemand, ook niet in de aanleunwoningen, draagt nog een bloemetjesjurk. Dat is ouderwets.

De drie vrouwen – kennelijk vriendinnen – zitten rond een tafel in het restaurant van het verzorgingscentrum. Ze wachten op de modeshow van de firma Germa Mode die op het punt staat te beginnen. Ze zeggen: „God dank dat er nog bedrijven zijn als Germa Mode, die oog hebben voor de oudere vrouw.”

Zij willen er toch ook fris uitzien als het bezoek ’s zondags komt. Ze willen toch ook een nieuwe jurk voor hoogtijdagen: voor Pasen, voor Pinksteren, voor Kerstmis. Voor als ze jarig zijn.

Vroeger ging er nog wel eens iemand van de verzorging mee kleren kopen in het winkelcentrum. Daar is allang geen tijd meer voor. Al die boetiekjes in het centrum houden ook geen rekening met oude mensen. Je kunt het pashok niet eens in met je rollator. Je moet opschieten, opschieten, er staat een hele rij te wachten. Als je zo’n jong ding achter de kassa om een gabardine jas vraagt, weet ze niet eens waar je het over hebt.

Natuurlijk brengen dochters soms kleren mee voor moeder. Dat is onder de drie vriendinnen een heikel onderwerp. Ze willen niet ondankbaar lijken. Maar dochters kopen toch vooral wat ze zelf mooi vinden. Goed bedoeld, dat wel.

De modeshow begint. Als eerste snort model Nel het restaurant binnen in haar elektrische rolstoel. Ze draagt een hard paars jasje op een cerise rok, maat 46. Het bijpassende topje wilde ze niet aandoen omdat haar haar net is gedaan en anders in de war raakt. Ze houdt het topje aan een hangertje boven haar hoofd. De prijs is 29,90, vertelt Frieda Jansen die Germa Mode 31 jaar geleden samen met haar man heeft opgericht. Het credo van de firma: winkelen bij u thuis.

Klassiek of semiklassiek

Frieda Jansen weet wat vrouwen in een verzorgingscentrum wensen. Ze willen „klassieke of semiklassieke kleding’’, maar ze deinzen niet terug voor „een kleurig setje”, want ze gaan mee met hun tijd. Ze houden van comfortabel, dus „zonder knopen en ritsen”, liefst ruimvallend, vooral „niet strak’’. Dat luistert vooral bij rolstoelers nauw.

Dat zijn de verlokkende frasen die ze tijdens de modeshow laat vallen. Ze debiteert er nog veel meer. Alsof ze de geheimste verlangens van de vrouwen kent. Alle rokken kun je op 30 graden wassen. Pantalons hebben geen strijkbout nodig. Alle maten zijn vertegenwoordigd: van 38 tot 56. Alle jassen hebben binnen- en buitenzakken. „Je wilt je spulletjes toch kwijt.”

Model Jo schrijdt binnen achter haar rollator. Ze draagt een roze jas op een bruine pantalon, met daaronder een bijpassende blouse en gilet. Ze slalomt langs de tafels. Ze zwaait naar het publiek als een koningin.

Alle acht modellen zijn bewoners van het centrum. Ze laten zich graag bewonderen en betasten. Ze stralen of kijken gewichtig als ze voor de activiteitenbegeleidster poseren. Ze nemen hun rol heel serieus.

Model Theo maakt danspasjes terwijl hij flirt met de vrouwen. Hij draagt een poloshirt met brede dwarsstrepen op een beige pantalon. Meestal doen er geen mannen mee bij modeshows van Germa Mode. Mannen zijn in verzorgingscentra ver in de minderheid omdat ze gemiddeld jonger sterven dan vrouwen. De meeste oude mannen zijn nauwelijks in kleding geïnteresseerd. Daarom heeft Germa Mode maar een beperkt assortiment mannenkleding. „Ook in de buikmaten’’, zegt Frieda Jansen als model Theo langs flaneert.

De show is ten einde. Modellen worden met applaus en een fles badschuim bedankt. In het restaurant staan de schaaltjes appelmoes al klaar voor het middagmaal.

Kleur hangt bij kleur

Kopers en kijkers kunnen de rest van de dag terecht in de hal van het verzorgingscentrum die als kledingmagazijn fungeert. Aan dertien rekken hangen zo’n 1.500 kledingstukken. In prijs variërend van 12 tot 80 euro. Kleur bij kleur. Allemaal verschillend. Geen enkele vrouw wil dat haar buurvrouw morgen rondloopt in dezelfde nieuwe blouse. Als er één blouse verkocht is, worden dezelfde blouses in andere maten meteen uit het rek gehaald.

Germa Mode heeft een aparte afdeling voor onderkleding. Daar koop je voor 25 euro twee nachtponnen in zuurstokkleur. Verder liggen er allerlei producten die oude vrouwen in gewone winkels niet meer vinden. Korsetten in de maten 75 tot 120. Pantylets, met of zonder kruisje. Korseletten, met of zonder rits.

De vijf verkoopsters – allemaal van middelbare leeftijd – nemen de tijd voor hun klanten. Ze doen kraagjes goed, ze strijken plooien glad, ze wrijven over ruggen. En misschien wel het belangrijkste: ze hebben een luisterend oor. Natuurlijk mogen klanten kleding op hun kamer passen. Zolang ze willen. Is een lichaam uit het lood gegroeid? Natuurlijk kan de pantalon worden vermaakt.

Lente en herfst, dat zijn de hooidagen in deze kledingbranche. Zes dagen in de week trekt de karavaan van nonnenklooster naar verzorgingscentrum, van Zwolle tot Zierikzee. God dank dat er nog bedrijven zijn als Germa Mode die oog hebben voor de oudere vrouw.

Meer werk van Fleur Wiersma (1968) is te zien op haar website: www.fleurwiersma.nl