Dit is een artikel uit het NRC-archief De artikelen in het archief zijn met behulp van geautomatiseerde technieken voorzien van metadata die de inhoud beschrijven. De resultaten van deze technieken zijn niet altijd correct, we werken aan verbetering. Meer informatie.
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Wielrennen

Gladiator Cancellara staat boven de rest

Op imponerende wijze won Fabian Cancellara zondag zijn eerste Ronde van Vlaanderen. Parijs-Roubaix en Amstel Goldrace zijn het volgende doel. En intussen droomt hij al van ‘Luik’.

Meerbeke, 6 april. - De twee sterkste renners in de 94ste Ronde van Vlaanderen, Tom Boonen en Fabian Cancellara, reden achttien kilometer voor de finish samen op kop naar de Muur van Geraardsbergen. In de auto van koersdirecteur Wim van Herreweghe, vlak voor de koplopers, analyseerden chauffeur Walter Godefroot (winnaar van de Ronde van Vlaanderen in 1968 en 1978) en gast Johan Museeuw (winnaar in 1993, ’95 en ’98) het wedstrijdverloop voor de Vlaamse minister van sport Philippe Muyters.

„Museeuw had zich al afgevraagd wat Cancellara aan het doen was”, zegt Godefroot aan het eind van de middag lachend aan de finish in Meerbeke. „Hij vond dat de Zwitser te veel en te lang op kop reed, en legde aan de minister uit dat je ook als sterkste renner in de koers slim moet zijn en jezelf soms een beetje moet sparen. Maar wat gebeurt er een paar minuten later op het steilste deel van de Muur? Cancellara rijdt weg bij Boonen. Hij zit in het zadel, Boonen staat op de pedalen. En nog rijdt hij hem losjes uit het wiel!”

Terwijl Cancellara de afdaling in schoot, over de Bosberg denderde en zijn voorsprong op Boonen uitbreidde naar één minuut en vijftien seconden,stelde Godefroot in de auto de analyse bij voor minister Muyters. „Een week eerder hadden we het kunnen weten. Daar reden de twee beste renners ter wereld van het moment in eerste en tweede positie op iets meer dan een kilometer van de finish in de E3-Prijs. Wat toen gebeurde, heb ik in de wielersport niet vaak gezien. Cancellara gaat in eerste positie gewoon harder rijden dan Boonen en rijdt hem los. Dan ken je de krachtsverhoudingen.”

Godefroot verdween in 2008 uit de wielersport nadat hij door verzorger Jef D’Hont was beschuldigd in de dopingaffaire bij T-Mobile. Hoewel hij vorige week door de rechter in het gelijk werd gesteld, blijft Vlaanderens Mooiste de enige wedstrijd die Godefroot bezoekt. „Ik heb jarenlang eretribune gezeten, het is mooi zo.” Hij duelleerde met Eddy Merckx, Roger de Vlaeminck en Freddy Maertens. Als ploegleider zag hij Museeuw en Boonen schitteren en won hij zelf met Steffen Wesemann.

Hoe ziet de Belg de zege van Cancellara vanuit het perspectief van veertig jaar ervaring in de top? „Een groot renner. Hij staat ver boven de rest, schaart zich bij de allergrootsten. Daarbij blijft hij een sympathieke gast. Twee jaar geleden stond ik langs de kant op een berg in de Tour. Fabian rijdt voorbij, kijkt om en zegt gedag.”

De 29-jarige Cancellara glunderde, een uurtje nadat hij zich oppermachtig had getoond over 262,3 kilometer, zeven kasseistroken en vijftien hellingen. „Toen ik jong was, zag ik renners de Ronde winnen na een aanval op de Muur. Heel speciaal”, zei Cancellara. „Als ik zelf oud ben, kan ik vanaf nu tegen jongeren zeggen dat ik ooit de Ronde won met een aanval op de Muur. Het perfecte scenario. The gladiator won the battle.”

Gladiator is een van de bijnamen van de winnaar van de Ronde van Vlaanderen. Een vlotte omgang met de media leerde hij al in de jeugdploeg van Mapei, met ploeggenoten als Bernard Eisel en Filippo Pozzato; de Oostenrijker en de Italiaan moesten dit keer wegens ziekte afzeggen.

Zijn uitzonderlijke gaven op de fiets toonde de tweevoudig wereldkampioen tijdrijden bij de junioren sindsdien vaak genoeg. Olympisch en wereldkampioen (drie keer) tijdrijden, eindzeges in Tirreno-Adriatico en Ronde van Zwitserland, vijf ritzeges in de Tour, klassiekerzeges in Parijs-Roubaix, in 2006, en Milaan-Sanremo, twee jaar geleden.

Maar in de Ronde van Vlaanderen, de laatste jaren een hoofddoel, ging het steeds mis. De noodzakelijke loutering, stelde Cancellara. „De winnende combinatie voor deze race is lastig te kraken. Alleen van fouten word je sterker.” Zijn doel was duidelijk. „Historie schrijven.” Zijn ploeg Saxo Bank was ijzersterk. Zijn zege in de E3-Prijs gaf vertrouwen. „Fysiek en mentaal was ik 100 procent.”

Tot tweehonderd kilometer controleerde Saxo. Pech (met de voorrem) kreeg wel grip op zijn Deense ploeggenoot Matti Breschel, niet op Cancellara. Na twee fietswissels versnelde hij op de Molenberg, 45 kilometer voor de finish. Alleen Boonen kon mee, op het tandvlees. En toen? Cancellara: „Ik wist dat ik iets ging doen, niet wat ik ging doen. Dat liet ik aan mijn instinct.”

Zijn tempoversnelling op de Muur en solo naar de streep gaf hem zelfs gelegenheid om drie kilometer voor de finish een gouden engeltje uit zijn zak te halen, gekregen van vrouw en dochtertje. Vanuit het publiek kreeg hij een Zwitserse vlag. „Alleen aankomen blijft het allermooiste.”

Boonen, tweede voor zijn landgenoten Philippe Gilbert en Björn Leukemans (Vacansoleil), boog het hoofd. „Ik bleef 55 per uur rijden, Fabian moet 60 hebben gereden.” Godefroot: „Dit zal verlammend werken op de concurrentie.”

Cancellara, ook favoriet voor Parijs-Roubaix (komende zondag) en de Amstel Goldrace (zondag 18 april), wilde liever genieten dan vooruitkijken. Hij is geen kampioen van de grote aantallen, hoeft niet zoals Lance Armstrong (zondag 27ste in Vlaanderen) zeven keer de Tour te winnen. „Mijn motivatie is niet om te herhalen wat ik al eens heb gedaan.”

Ooit daagt wellicht het eindklassement van de Tour voor Fabian Cancellara, volgend jaar als het aan hem ligt de Waalse klassieker Luik-Bastenaken-Luik en de Ronde van Lombardije. „Dan moet ik Vlaanderen en Roubaix waarschijnlijk overslaan.” Alleen in dat geval hoeft de concurrentie in die koersen niet te wanhopen.