Altruïsme in genen?

Auke Hulst is een optimist. De vraag of we in de Eindtijd ons morele kompas verliezen, beantwoordt hij met een lenteblij: Nee hoor, ‘moraliteit en empathie zijn in de mens geslepen’ (Zin, 23 maart). En hij verwijst daarbij naar de weerzin die Uruguayaanse rugbyspelers moesten overwinnen alvorens zich in leven te houden met het vlees van hun verongelukte teamgenoten. Hulst had ook een ander voorbeeld kunnen nemen. Zoals dat van de vier drenkelingen van de ‘Mignonette’. Toen die in de zomer van 1884 na ruim drie weken ronddobberen werden gered, waren ze nog maar met hun drieën - de kapitein en de eerste stuurman hadden het, ondanks de scrupules van een matroos, nodig gevonden om de scheepsjongen te doden en op te eten. Bij dit relaas ben ik er wat minder zeker van dat het altruïsme ons in de genetische hardware zit.

Jelle de Vries

Rotterdam