Ze komen eraan

Joris Luyendijk gaat te biecht bij een nestor. Hoe nu verder met het correspondentschap?

‘Kijk! Das Elektromobil und seine Behandlung. Mooi boekje hè? Küster’s Autotechnische Bibliothek. Is een instructiegidsje voor eigenaren van elektrische auto’s. Zie je het jaar? Leipzig… 1906!” Of deze: „Autovisie jaargang 1970, met op de cover de prijs van ƒ1,25 en de kop: TEST ELEKTRISCHE FORD COMUTA. De elektrische auto en de benzineauto zijn tegelijk geboren, wist je dat er in 1909 in Amsterdam elektrische taxi’s rondreden?”

Journalisten die andere journalisten interviewen wordt snel een beetje gek, maar je hebt uitzonderingen. Wim Oude Weernink is de nestor van de Nederlandse autojournalistiek, en in een jaar tijd heeft uw correspondent enkel goede dingen van en over hem gehoord. Hij wordt algemeen omschreven als een onafhankelijke en integere autoliefhebber. Ik zocht hem op in zijn vredige nieuwbouwwijk in Wijhe in Overijssel. Kun je leven met de omschrijving ‘een nuchtere zestiger’, vroeg ik, en hij barstte in lachen uit: „Ik zal wel moeten!”

Al 42 jaar zit hij in het vak, Wim Oude Weernink, WOW voor intimi, en dat is vier jaar langer dan uw correspondent in zijn huidige incarnatie op deze aarde vertoeft. Op een gegeven moment vroeg ik wat ik met dit correspondentschap aanmoet, waarop hij zei dat het afgelopen jaar ‘voorspel’ was. Nu is het tijd om met fabrikanten te gaan praten over hun praktijkervaringen. Want het is met elektrische auto’s nu niet meer de vraag of het gaat gebeuren, maar hoe. WOW keek even naar het plafond, noemde een paar namen van aanspreekpunten bij grote autofabrikanten en begon toen uit zijn hoofd telefoonnummers te dicteren. Ha, ha, reageerde hij op het verbaasde gelaat van uw correspondent: „Ik bel die mensen al twintig jaar, soms een paar keer per dag.”

Daarom was ik bij WOW: wat gaat de klassieke auto-industrie doen met elektrisch? De pr-afdelingen draaien op volle toeren, maar hoe zit het echt? WOW komt al decennia bij ze over de vloer en kan dus beoordelen wat hype is en wat niet. Citaten zijn geaccordeerd.

„In de publieke opinie lijkt de hype van elektrisch wat gezakt, in vergelijking met een jaar terug”, zegt WOW peinzend. „Maar de grote autofabrikanten zijn nu echt om. Ford en Volkswagen hebben laatst grootse plannen ontvouwd, en Peugeot komt eind dit jaar met een model op de markt. Vanaf dat moment zal iedere maand wel ergens een fabrikant een elektrische auto lanceren. Het gaat beginnen. Ik hoorde twintig jaar geleden al bij Mercedes: wij verkopen geen blik, wij verkopen mobiliteit. De business case gaat veranderen. Autofabrikanten denken al heel lang na over alternatieve mobiliteitsconcepten, waarbij je bijvoorbeeld kilometers koopt, met steeds wisselende auto’s; een elektrisch dingetje voor het forenzen door de week maar een cabrio in het weekend. Elektrificeren biedt nu opeens allerlei mogelijkheden om die overgang te maken.”

Een autojournalist gaat langs bij de grote autobeurzen in Genève, Frankfurt, Parijs en Shanghai (Tokio en Detroit zijn sterk in aanzien gedaald), bij technische workshops waar nieuwe technologie wordt gepresenteerd en toegelicht, en bij lanceringen. „Daaraan zie je dat er echt iets verandert”, grinnikt WOW. „De auto-industrie nodigt nu naast autojournalisten ook milieujournalisten uit. Ik weet niet wat ik meemaak. Je hebt dan van die rondetafelinterviews. Groep journalisten met de CEO, iedereen heeft zijn vragen, we hebben een half uur, dus dat gaat pats, pats, pats. Maar dan zit daar zo’n milieujournaliste met hippiehaar, en die zegt: ‘Ik wil geen vraag stellen maar een opmerking maken: u moet de elektrische auto sexy maken!’ ”

Ze komen er dus aan, de elektrische auto’s, en WOW zegt erover: „Ik kan me niet heugen dat er zoveel verandert, met zoveel permanente consequenties.” Mooi, daar kwam ik voor. Tegen het eind van interviews stelt uw correspondent altijd de vraag of we nog iets belangrijks zijn vergeten. „Van alles”, schatert WOW. „Dat geblaat door Nederlandse politici over proeftuinen. 60 miljoen, 80 miljoen euro… Proeftuinen, hou toch op! Frankrijk investeert 2 miljard. Wij liften in Nederland mee met technologie die van buiten komt.”

En een laatste standaardvraag: wat heeft hem in die carrière van meer dan vier decennia nu het meest verbaasd? WOW aarzelt geen moment: „Dat we na de oliecrisis van 1973 misschien een half jaar geschokt waren, maar toen weer gewoon op de oude weg zijn voortgegaan.” Zijn blik gaat langs de kleurige rijen autoboeken en gebonden autotijdschriften die zijn huiskamer sieren. „En dat ondanks alle uitvindingen en innovaties van de afgelopen honderd jaar de auto eigenlijk niet is veranderd. Een auto is nog steeds iets op vier wielen.”

Zie ook nrc.nl/weekblad voor de weblog van Joris Luyendijk

    • Joris Luyendijk