De boksschool

De Vilder, een wel heel toepasselijke achternaam voor een bokser! Vader De Vilder, nagelbijtend op rij één, werd ’s nachts uit zijn bedje gehaald om samen met zíjn vader op de bank naar de bokslegende Muhammad Ali te kijken. Die uitzendingen begonnen soms met het onvergetelijke: „And now, live from Madison Square Garden…”

De open districtskampioenschappen Oost: vanavond staat zoon Jake (16) voor de tweede maal in de ring, dochter Lisa (18) voor het eerst. Ze is daarvoor nog even naar de kapper geweest. Beide kinderen begonnen anderhalf jaar geleden met boksen, verbouwden de tuinschuur tot een gym en trainen daar dagelijks. Met eigenhandig gefiguurzaagde letters heeft Jake hun motto op de tuinschuur geschroefd: working on a dream. Hij wil – minstens – naar de Olympische Spelen. Vader de Vilder sparde aanvankelijk mee, maar door een hoek van zijn Lisa liep hij weken rond met een blauw oog.

Beide kinderen zijn ook al bevangen door dé boksersneurose: het gewicht. Volgens hun vader staan ze „de godganselijke dag op de weegschaal”, bang dat er een grammetje is aangekomen en ze dus een gewichtsklasse hoger moeten. Moeder is het er helemaal niet mee eens, is werkelijk in alle staten en belde zelfs de boksbond om tegen de deelname van haar kinderen te protesteren. Desondanks kan ze trots zijn: haar lievelingen wonnen overtuigend beide partijen.

Dit is het vierde deel in een serie over een boksschool.