Snelle cursus in glamour en stijl

Expositie. Haute Couture, Gemeentemuseum, Den Haag. T/m 6/6/ Inl: gemeentemuseum.nl ***

Het is bewonderenswaardig wat het Haags Gemeentemuseum bijeen heeft gebracht voor de expositie Haute Couture, met de wat clichématige ondertitel Voici Paris!. Van gerenommeerde en moeilijk benaderbare huizen als Dior, Chanel, Gaultier en Christian Lacroix toont het de recentste creaties. Zo kan, beter dan wanneer modellen in het halfduister of in stroboscopisch licht op een catwalk lopen, bekeken worden wat er aan vernuft aan te pas is gekomen.

Het Gemeentemuseum, dat één van de grootste modecollecties van Europa bezit, wil met deze tentoonstelling heden én verleden tonen, ‘Parijs’ én Nederland. Het verleden begint midden negentiende eeuw, vreemd genoeg met een Engelsman, Charles Frederick Worth (1825-1895); het heden is vertegenwoordigd met creaties van de al opgesomde huizen, aangevuld met die van Nederlanders als Viktor & Rolf, Edgar Vos, Percy Irausquin en Jan Taminiau, maar ook van de Chinese Ma Ke, de Fransman Franck Sorbier en de Spanjaard Josep Font.

Uiteraard is er meer niet te zien dan wel, het is hap snap en ook willekeurig, maar voor een argeloze bezoeker is Haute Couture toch een spoedcursus in glamour en stijl, zeker voor wie ook nog eens de leesbare en instructieve catalogus aanschaft. Aanstekelijk zijn de oude filmpjes van modeshows. Behalve de mode, en misschien nog wel meer, valt de avant garde op de goudkleurige stoeltjes op: stevig rokend, de langs ruisende tutujurken vatten net geen vlam.

Ook wordt duidelijk waarom Paul Poiret (1879-1944) een vernieuwer was (zijn ‘empirelijn’ kon het stellen zonder korset). Er is een stilzwijgend verband gelegd tussen hem en een radicaal als Ma Ke. Zij haalt haar lompencouture door de modder, als finishing touch.

Amusant en leerzaam dus, deze geheide blockbuster, des te onbegrijpelijker is het ontwerp van de tentoonstelling, van Maarten Spruyt en Tsur Reshef. Ze kozen voor de oubolligst denkbare cliché’s: omgevallen zuiltjes, decorpanelen van klassieke bogen, amforen met witte lelies, guirlandes. Eén zaal is ingericht als de daken van Parijs. Help. Waarom dat getut uit de belle époque? Zo zien zelfs de recentste creaties er stoffig uit. Was mode even nostalgisch, dan hapten ingeregen dames nog steeds naar adem.