Amsterdam

En weer werd Jan Schaefer heilig verklaard, dit keer door Herman de Liagre Böhl in zijn boek Amsterdam op de helling. In zijn kielzog gunt recensent Bernard Hulsman (Boeken, 19.03.10) deze stadsvernieuwingswethouder zelfs een standbeeld. Nu is Schaefers imago zo sterk dat hij wel wat kanttekeningen kan verdragen. Met de door hem gepropageerde 100 procent sociale woningbouw werden Amsterdammers die beter gingen verdienen geacht hun heil elders te zoeken. Ook maakte hij korte metten met de menging van wonen en werken in de 19de-eeuwse wijken. Maar het belangrijkste bezwaar is dat Schaefer gefixeerd was op kwantiteit. De kwaliteit van de architectuur uit de jaren tachtig is bedroevend, zoals een wandeling in de Indische Buurt of Kinkerbuurt leert. Daar zie je blokken die nu al tegen hun houdbaarheidsdatum aan zitten. Als Schaefer erin geslaagd was om de kwaliteiten van die wijken te versterken, dan zou hij een monument verdiend hebben.

Herman Wals, Amsterdam