Laat Griekenland nu even met rust

Door continu te krakelen over de Griekse schulden en van plan te veranderen, maken de Europeanen het probleem alleen maar erger, stelt Melvyn Kraus.

De Europese politici zijn in de war over Griekenland. Ze geven de ‘speculanten’ de schuld van de huidige problemen, maar maken een slechte situatie nóg slechter met hun onophoudelijke en contraproductieve gebabbel.

Athene is met een lovenswaardig programma gekomen voor begrotingshervormingen in Griekenland, dat tijd nodig heeft om vrucht te kunnen dragen. Maar de Griekse premier Papandreou was daarmee niet tevreden. Zijn opmerkingen dat Griekenland behoefte heeft aan extra hulp en bereid is om zich zonodig tot het IMF te wenden, jaagt de kapitaalkosten omhoog in een tijd dat zijn land er juist hard aan toe is de kredietlasten omlaag te brengen.

Bovendien gaat iedere keer dat een Grieks politicus de speculanten ter verantwoording roept – wat een dagelijks fenomeen lijkt te worden – de risicopremie over de Griekse schuld omhoog. De speculanten vragen zich immers af waarom zij de schuld in de schoenen geschoven krijgen als het plan echt zo goed is. Papandreou en zijn collega’s moeten hun mond houden en hun programma de kans geven zijn werk te doen. De kwestie van eventuele leningen aan Griekenland van de Europese Unie of het IMF kan beter tot later worden bewaard.

Het tot het sleutelstuk van de recente EU-top bombarderen van de hulp aan Griekenland is om dezelfde reden een vergissing. Hoe meer er over reddingsoperaties, leningen en hulp wordt gesproken, des te nerveuzer de markt zal worden dat het Papandreou-plan niet voldoende zal zijn.

Europese politici maken het er niet beter op door het plan van Papandreou impliciet als ontoereikend terzijde te schuiven.

Tegenstrijdige signalen uit Duitsland hebben ook niet geholpen. Berlijn lijkt zijn verhaal niet op orde te kunnen krijgen. Is bondskanselier Angela Merkel nu bijvoorbeeld wel of niet vóór het inroepen van de steun van het IMF? Soms zegt ze van wel en soms zegt ze van niet. Over de vraag van een reddingsoperatie maakte ze een gênante U-bocht door in februari te zeggen dat Duitsland zou deelnemen aan een Europese reddingspoging en in maart te verkondigen dat Duitsland dat niet zou doen. Zal ze opnieuw tot andere inzichten komen? Wie weet.

Berlijn wil om binnenlandse redenen de Grieken niet te hulp schieten. Toch wil de Duitse regering ook niet dat het Papandreou-plan mislukt, omdat de Duitse banken tot hun knieën in de Griekse staatsobligaties zitten.

Angela Merkel moet president Jean-Claude Trichet van de Europese Centrale Bank bellen en hem vragen hoe hij dat toch in Frankfurt doet. Ik ben er zeker van dat hij haar in ieder geval op het hart zou drukken niet met verschillende verhalen naar buiten te komen. Zorg ervoor dat je verhaal klopt en houd er dan aan vast.

Melvyn Krauss is emeritus-hoogleraar economie aan de Universiteit van New York en verbonden aan het Hoover Instituut van de Universiteit van Stanford.