Wereldberoemd, behalve in Wallonië

Vlaanderen is voor de band Absynthe Minded tegenwoordig te klein.

Zanger Bert Ostyn: „Een muzikant moet live spelen, dus moeten we uitbreiden.”

In Vlaanderen is Absynthe Minded een zeer bekende band. En zanger Bert Ostyn een Bekende Vlaming. Al relativeert de frontman die classificatie zelf direct met: „als je in Gent iedere vrijdagavond in de Charlatan draait, word je ook herkend”.

Absynthe Minded bestaat al zo’n tien jaar. De single My Heroics, Part One uit 2005 is door het publiek van Studio Brussel uitgeroepen tot beste Belgische song van het afgelopen decennium. Sinds de release van het laatste, vierde album Absynthe Minded heeft de band in eigen land een nieuwe level van succes bereikt. De plaat werd vorige maand platina, single Envoi, een bewerking van het gelijknamige gedicht van Hugo Claus, bereikte de eerste plaats van de hitlijst en bij de Music Industry Awards begin januari mocht de band vier prijzen in ontvangst nemen, waaronder voor Beste Band en Beste Album.

Al zie je dit allemaal niet direct af aan het uitverkochte optreden in de Gentse Vooruit. Een typerend moment voor de avond: Ostyn loopt met zijn gitaar naar de rand van het podium. Hij stapt over de boxen heen en eindigt een halve meter vóór het tegen het podium aan gedrukte publiek. Eenmaal daar lijkt de muzikant even niet te weten wat te doen. Hetzelfde geldt voor de voornamelijk jonge meisjes vooraan. Opeens is Ostyn, die ondertussen een beetje door de knieën is gegaan terwijl hij zijn gitaar bespeelt, wel erg dichtbij. Dichtbij genoeg om aan te raken. Maar dat doen ze niet. Ze kijken alleen maar, verrukt.

Het is de bescheidenheid van dit moment die typerend is. Het publiek is vrolijk . De band speelt de ballen uit de broek. Maar alles blijft fatsoenlijk. Het applaus. De praatjes van de band. Zelfs de mensen vooraan zingen slechts op fluistertoon mee. Het enige rock-’n-rolltintje aan het optreden komt van bassist Sergej die – illegaal – een sigaret op het podium rookt zonder ’m ook maar één keer uit z’n mond te halen.

Nu schijnt de bescheidenheid bij het Vlaamse publiek te horen. Maar deze avond komt het ook omdat Absynthe Minded geen typische rockband is. En het publiek niet het gebruikelijke rockpubliek. Ja, Bert Ostyn en de zijnen zijn in trek bij de Vlaamse meisjes. De frontman heeft sinds kort zelfs een eigen Facebookgroep, ‘Bert Ostyn kan me krijgen!’, waarvan vrijwel alle 106 fans van het vrouwelijk geslacht zijn. Maar Absynthe Minded is niet alleen een band voor de jonge meisjes die bij de optredens vooraan staan. Met iedere meter in de diepe, smalle zaal van de Vooruit loopt de leeftijd ietsjes op. Achteraan, veilig bij de geluidstafel, staan mannen en vrouwen van middelbare leeftijd. Ook zij zijn fans.

En nu is het buitenland aan de beurt om overstag te gaan, want Vlaanderen is maar klein en „een muzikant moet live spelen”, aldus Bert Ostyn – leren jasje aan, sigaret in de mond – een paar uur voor het optreden in de kleedkamer. „Dus moeten we uitbreiden.”

In Frankrijk heeft de band een ‘ouderwets artiestencontract’ voor meerdere cd’s getekend. Dus daar begint de uitbreiding die, als het Absynthe Minded plan lukt, moet reiken tot Duitsland, Spanje, Italië „en wie weet Engeland, want ambitieus moet je blijven, anders heeft het geen zin.” Ook Nederland land hoort bij het masterplan, de band heeft hier al een bescheiden Nederlandse fanbase. Ostyn: „Maar in vergelijking met België zijn we in Nederland heel, heel klein. We hebben altijd veel volk gehad, en een zaal als de Ekko vullen we al een paar jaar. Mainstream doorbreken is nog niet echt gelukt. Hopelijk dat het met deze plaat gebeurt.”

Ostyn ziet geen reden waarom de muziek van Absynthe Minded, een mix van pop, jazz, rock en gypsy, niet overal ter wereld in goede aarde kan vallen. Zelfs in een land als China, waar de band binnenkort drie optredens geeft, al verwacht Ostyn van die specifieke shows weinig omdat het ‘China-jaar’ is in België en de betreffende uitwisseling is georganiseerd door een ‘culturele organisatie’ uit Gent. „Ik geloof echt dat we overal zouden kunnen aanslaan. Als ze maar voorbij dat hokjesdenken komen.”

Dat laatste is iets wat de band in Vlaanderen na tien jaar gelukt is. Niemand die zich meer afvraagt of Absynthe Minded een rock-, jazz- of folkband is. Zelfs de commerciële radiostations draaien de singles. „Ik denk dat dit het resultaat van downloaden is. Oké, je mist als band inkomsten, maar het voordeel is dat de jongelui daardoor wel van alles op hun iPod hebben staan. Hierdoor vervagen de hokjes. Vroeger was je of house of pop. Dat bestaat niet meer. Het lijkt me een evolutie die echt is.”

Ondanks hun Vlaamse popsterrenstatus is Absynthe Minded in het Franstalige deel van België nog redelijk onbekend. Ze hebben wel wat aandacht in de Waalse pers gehad in al die jaren, en ze hebben zeker een schare Waalse fans, maar groot zijn ze er zeker niet. Volgens Ostyn ligt dit aan de enorme splitsing van het land. De Vlamingen kijken naar Nederlandstalige zenders, de Walen naar Franstalige. Voor een Vlaamse band is het vrijwel onmogelijk om op de Waalse playlists te komen. „Eigenlijk zijn we een Belgisch groepje, niet enkel een Vlaamse band. Maar België is tot het absurde toe opgesplitst. Wallonië lijkt wel een ander land. Ik vind dat separatistische soms zo jammer.”

Maar Ostyn zegt zich er ondertussen bij neergelegd te hebben en zich er niet meer druk over te maken. Ook omdat het nieuwe doel niet meer alleen een Belgische maar een Europese doorbraak is. Daarbij, als Frankrijk straks voor de band valt, volgt Wallonië waarschijnlijk vanzelf.

Absynthe Minded treedt op: vanavond in Simplon, Groningen, morgen in Doornroosje Nijmegen, vrijdag in Mezz, Breda, zaterdag in de Amsterdamse Melkweg en zondag in Tivoli, Utrecht.