Goede bedoelingen, slechte film

First Mission. Regie: Boris Paval Conen. Met: Anniek Pheifer, Mark Rietman, Tygo Gernandt. In: 59 bioscopen. **

Dat goede bedoelingen vrijwel nooit leiden tot een goede film bewijst First Mission maar weer eens. Producent Anton Smit van IDTV Film was onder de indruk van het werk van Artsen zonder Grenzen en gaf scenarist Barbara Jurgens de opdracht een verhaal te schrijven dat was geïnspireerd door de ervaringen van de hulporganisatie in onder meer Zuid-Amerika. First Mission volgt het voetspoor van Wit Licht, de door War Child geëntameerde film met Marco Borsato die het schopte tot het filmfestival van Cannes.

Hoewel het scenario van First Mission voor een groot deel is gebaseerd op de ervaringen van artsen en verpleegkundigen van de organisatie, is het verhaal de zwakke schakel van de film. Vooral het trauma dat als motief dient voor het vaak wat ondoorgrondelijke en onverantwoorde gedrag van hoofdpersoon Marina, een arts die voor het eerst naar Zuid-Amerika gaat, lijkt rechtstreeks uit een van die slechte ‘How to write a scenario’-handboeken te komen.

Omdat Marina door een buitenbaarmoederlijke zwangerschap haar baby heeft verloren, reageert ze steeds bijzonder emotioneel op het leed van baby’s en kinderen in het niet nader genoemde land dat door een door burgeroorlogen wordt verscheurd. De getraumatiseerde vrouw brengt hiermee haar collega’s talloze malen in gevaar, en toch stuurt niemand haar terug. Waarom heeft niemand haar psychologisch getest voor haar eerste missie? Dat het scenario ook nog eens alle ellende die een mens kan overkomen opstapelt in twee uur, doet de film helemaal de das om.