Gevecht tussen soefi en demonen

cd pop

Gonjasufi: A Killer And A Sufi

Sumach Ecks ****

Gonjasufi voert een constante strijd met zijn demonen. De Amerikaanse rapper en zanger heeft lang geworsteld met een drugsverslaving, die hij met behulp van yoga heeft overwonnen. Inmiddels is hij yogaleraar – met zijn baard en dreadlocks als boomstronken ziet hij eruit als een soefimysticus – die heen en weer pendelt tussen de Mojave-woestijn en de straten van Los Angeles. Op A Killer And A Sufi probeert hij zijn demonen uit te drijven.

Dit heeft een verbluffend album opgeleverd dat zich niets aantrekt van genres. De plaat heeft een unieke mystieke kwaliteit dankzij de productie van Gonjasufi zelf en de beatmakers Gaslampkiller en Flying Lotus uit Los Angeles. Zij hebben psychedelische pop en exotische funk uit Iran en Turkije gesampled en gebruikt in korte, gruizige maar o zo pakkende liedjes. Die houden het midden tussen triphop, pop en soms zelfs garagerock al la The Stooges. Dat laatste is het geval op SuzieQ, waarin hij vertwijfeld bromt: My shadow, it keeps on following me.

De stem van Gonjasufi is de onbetwiste uitblinker. Zijn stembanden lijken van schuurpapier, gegeseld door jarenlang drugsgebruik. Hij gromt, brult, krast en zingt met een krakerige falset. Steeds klinkt er onderhuidse woede, angst en frustratie door in zijn stem. Soms wint de soefi het van zijn demonen, dan weer is het andersom. Een boeiend gevecht is het zeker.

Toon Beemsterboer