Tweetakt Festival: schilderachtig, grappig en vaag

Jeugdtheater Tweetakt Festival. Gezien 21/3 Utrecht. Aldaar t/m 28/3. Inl: www.tweetakt.net

Meisje heeft een enge droom met een blij eind. De zon is zoek, even dreigt het voor altijd donker te blijven. Een klok wordt krasserig ingekleurd, de spelers krijgen een geel gezicht, een ladder wordt door een onzichtbare hand getekend, waarna de acteurs hem bestijgen. Op de vloer brandt een kampvuurtje, een bloedvlek breidt zich steeds verder uit.

De voorstelling Wie is er bang voor rood, blauw en geel, met live geprojecteerde computeranimaties, is een van de experimentele kindervoorstellingen op het Tweetakt Theaterfestival voor de jeugd in Utrecht. Op de Neude staat het festivalcentrum, in de vorm van glazen kassen. Dit is de plek voor kaartjes, drankjes en ontmoetingen, maar ook voor games en performances.

Voor Wie is er bang werkt regisseur Moniek Merkx met studenten van de opleiding Design for Virtual Theatre and Games. Het gaat over dromen en over het onder ogen zien van je angsten. De droomwereld wordt mooi ingevuld met de animaties. De hele speelvloer, het hele decor is een computerscherm. Schilderachtig en kleurrijk is het, als het schilderij van Barnett Newman waarnaar de titel verwijst.

Maar een minpuntje is dat de makers wel heel vol zijn van hun trucs. Dit is juist een vinding waar je spaarzaam en subtiel mee om moet gaan, om het verrassingseffect te behouden.

In Gentlemen spelen mime-actrices Willemijn Zevenhuijzen en Suzan Boogaerdt beste vriendinnen die winkeltje spelen. Ze vervelen zich, maar hebben gelukkig veel fantasie. Ze krijgen ruzie („Noemt u mij nou dikkerd?”), maar maken het een seconde later weer goed, waarna ze hinnikend tegen elkaar aan hangen als verlegen meisjes.

Deze voorstelling blijkt overigens ook voor volwassenen geschikt. De onzindialogen en de non-verbale communicatie zijn zo grappig dat ook de ouders platgaan. Maar waarom bij binnenkomst het publiek in mannen en vrouwen wordt gescheiden, blijft een raadsel. Trendje in het jeugdtheater: dingen doen die nergens op slaan, rekwisieten neerzetten die niet worden gebruikt en verwachtingen wekken bij het publiek die niet worden ingelost.

In De Radioloog van het Belgische Kopergietery, zijn Joris Hessels en Dominique van Malder bevlogen radiomakers. Als sinds hun jongensjaren zenden ze uit vanuit een schuurtje in de tuin. Na een maand radiostilte gaan ze weer een fantastische show maken, is het plan. Maar dat loopt natuurlijk anders. Tussen gigantische decorstukken – een roze bunnyhoofd met oren als microfoonstandaards, en een gigantische hoorn van een grammofoon – voeren zij in hoog tempo een groot aantal typetjes op, van geile bellers tot gladde tweetalige dj’s: „Ga je gang! Va ton corridor!”

Jammer dat deze plezante voorstelling niet langs de Nederlandse theaters toert. Maar nu gelukkig wel in Utrecht, waar tot zondag nog vele voorstellingen te zien zijn in het kader van Tweetakt.