Herdenken

IMAG0005Trots laat ik altijd mijn stad zien aan Nederlandse vrienden die mij komen opzoeken. Zo ook aan Frits en Ineke, die al sinds vrijdagavond ogen tekort komen. Moskou is, ondanks zijn 15 miljoen inwoners en uitgestrektheid, klein. Of beter gezegd: het is een stad met een klein en beloopbaar centrum. In twee dagen en met vlotte pas kun je dat hele gebied aflopen. Op die manier verover je het en leer je een fascinerende geschiedenis kennen, waarin schoonheid en geweld elkaar afwisselen. Ik houd ervan om via de brede hoofdstraten de  talloze binnenplaatsen te doorkruisen, die alle  met elkaar verbonden lijken te zijn.

Gisteren gingen we naar het Jongemaagden-klooster. Binnen de muren van dat klooster liggen tal van edelen  begraven, vooral helden van de oorlog van 1812. Maar onbetwist hoogtepunt is nog altijd de belendende begraafplaats, waar je onder ,eer de graven van Chroesjtsjov, David Oistrach, Boris Jeltsin, Nikolaj Gogol en Sergej Prokofjev kunt zien.

Dit keer besloten we een roos te leggen zowel bij het graf van cellist Mstislav Rostropovitsj als bij dat van Tsjechov, die tenslotte 150 jaar geleden geboren werd. De eerste heb ik als kind horen spelen in het Concertgebouw. Veel later heb ik hem  een hand gegeven op een receptie. Van de laatste heb ik al zijn werken gelezen, waardoor ik hem als mijn beste vriend beschouw.

Al dolend tussen de graven en grafmonumenten kwamen we ook bij dat van pianist Svjastoslav Richter (1914-1997). En op dat moment herinnerden we ons dat hij een dag eerder zijn verjaardag vierde. Mijn vrouw wist ook nog  te melden dat er zaterdag in  het conservatorium een herdenkingsconcert voor Richter was met celliste Natalia Gutman. Waarschijnlijk waren eerder die dag tientallen fans naar de begraafplaats getrokken om de pianist met een bloemenzee te eren. Een mooie traditie van de Russen: het eeuwig danken van grote kunstenaars voor wat zij de mensheid hebben gegeven. Ik luister zelf nu naar de Schubert-sonates die Richter op zo’n fascinerende zoekende manier speelt, als nog nooit iemand dat eerder heeft gedaan. Grote dank, Slava!