Mannen kruipen uit hun hol

De moderne holbewoner woont in New York, eet een paleodieet van vlees en zaden, heeft een goede baan én klimt met zijn ogen dicht in bomen. ‘De mens is boven alles een beest.’

Daar komen ze aangerend. Over de Brooklyn Bridge, richting de skyline van Manhattan. En weer terug. En nog een keer. Acht mannen, sommigen op blote voeten, een enkeling in korte broek, stuk voor stuk shirtloos. Het is een kille New Yorkse winterochtend, met sneeuw, een poolwind en een gevoelstemperatuur van min twaalf graden. De torso’s zijn rood van de kou, de mannen rennen, springen, kruipen op handen en voeten – op de brug claxoneren de taxi’s. Dan komt er een toerist aanlopen. Camera in de hand, wollen muts, dikke jas, sjaal, handschoenen. De toerist heeft een verzoek. „Neem de volgende keer ook wat vrouwen mee.”

Vergeet het maar. Deze mannen zijn cavemen. Ze vormen een kleine en jonge New Yorkse subcultuur van mannen die zich holbewoners wanen in een wereldstad. Dat uit zich in extreme lichaamsbeweging, zoals het halfnaakte rennen over de Brooklyn Bridge, maar ook in een dieet van vlees, groenten en zaden – net zoals dat van de jagers-verzamelaars. „Niet omdat het een geloof is, of een cult”, zegt Erwan Le Corre, een van de bekendste volgers van deze lifestyle. „Wel omdat het gezond is, ons gelukkiger maakt en een vrijer gevoel geeft.”

Het dieet heeft (nog) geen hippe naam, onderling hebben de mannen het over „eating paleo”, naar de paleolithische tijd. De moderne holbewoner eet ongeveer zo: eerst wordt gevast, in periodes van met gemak 24 of 36 uur. „In vroegere tijden zaten mensen ook niet driemaal daags aan tafel voor vooraf afgesproken maaltijden”, zegt John Durant, de leider van de groep. „Tegenwoordig eten we uit gewoonte en daar hebben we ons lichaam geforceerd aan laten wennen.” Aan het einde van een periode van vasten is er dan vlees. Veel vlees.

Zo nu en dan bloed geven is ook goed voor je. Matt Sanocky geeft allereerst als verklaring dat „er tegenwoordig zoveel luchtvervuiling is” dat elke drie weken bloed geven „zuiverend” werkt. Maar eigenlijk, zo wil hij wel verklappen, voelt hij zich na het bloedverlies dichter bij het leven van de jagers van weleer staan. Zij verloren in gevecht met hun voedsel ook grote hoeveelheden bloed. Om daarna op te staan en door te gaan.

De cavemen zien er gezond uit met hun afgetrainde lichamen en gezonde gelaatskleur. Baarden zijn populair. Ze zijn rond de twintig, dertig jaar. Lag de gemiddelde leeftijd van holbewoners niet rond de dertig? Erwan: „Hun levensduur lijkt juist erg op die van ons. Als je maar die eerste paar levensjaren doorkwam. En bovendien hadden zij al onze moderne ziektes niet...”

John: „...zij gingen aan andere dingen dood. Dat soort samenlevingen was vrij gewelddadig.”

Hoe groot de groep is? Niemand die het weet. Er is geen belangenvereniging, er zijn geen studies naar gedaan, er is geen jaarlijks congres waar de lappen vlees van het bot gegeten worden. Wel zijn er in New York elke maand bijeenkomsten waar een dozijn holbewoners op afkomt, organiseert John Durant etentjes in zijn benauwde New Yorkse grot, pardon appartement, en zijn overal in het land artsen en academici die voorstander zijn van het paleodieet.

De aanhangers van de lifestyle benadrukken hun gezond verstand en hun maatschappelijke posities. Wij zijn niet gek, bedoelen ze maar. Phil is ingenieur, Aaron economisch adviseur, Ben advocaat, John brengt zijn dagen door in de reclamewereld en Grant werkt op Wall Street.

Die mengeling van primitieve leefgewoonten en het moderne grootstedelijke bestaan botst soms wel. Uit eten gaan is kansloos en in een vestiging van koffiewinkelketen Starbucks – toch handig om daar even door te praten, binnen is het net iets warmer – komt dan maar een plastic zak met gedroogde Tibetaanse Goji-bessen op tafel. Ook lekker.

Van vegetariërs moet de groep niets hebben. „Ach, het is eerzaam hoor, aardig bedoeld ook”, zegt Matt Sanocky. „Maar de mens is boven alles een beest, dan pas een ethisch wezen met bezwaren en goede intenties.”

Sportschool

Net zomin hebben de holbewoners het op moderne lichaamsbewegingsmethodes, zoals de sportschool met de herhaling van hele specifieke bewegingen of yoga. „Veel mensen zien yoga als iets natuurlijks”, zegt Erwan, „maar dat is het natuurlijk niet. Als ik mijn hand linksom houd in plaats van rechtsom, zou het opeens niet meer ‘de juiste oefening’ zijn? Dat zijn conventies; daar is niets natuurlijks aan.”

Le Corre is voorstander van zo natuurlijk mogelijk bewegen. Als kinderen eigenlijk, of als holbewoners. Le Corre is door het fitnesstijdschrift Men’s Health uitgeroepen tot de man met de allerbeste conditie ter wereld en als hij dus de groep weer de Starbucks uitjaagt, het park voor het stadhuis in, protesteert niemand. Normaal beweegt hij het liefst door met stenen te gooien, maar die zijn niet voorhanden. Dus klimt hij met zijn ogen dicht een boom in (holbewoners sloegen ook ’s nachts weleens op de vlucht) en gaat hij de groep al tijgerend door de sneeuw voor. „Van een beetje kou is nog nooit iemand slechter geworden”, zegt John enthousiasmerend. De mannen die net nog zo masculien overkwamen, staan nu te klappertanden. In een onbewaakt moment glipt er zelfs eentje weg. „Te koud”, rilt hij, en hij duikt de metro in.

Toch nog even over die vrouwen. Erwan zou graag zien dat meer vrouwen zich zouden aansluiten. „Ze hoeven echt niet de hele dag in de modder rond te rollen, de huid open te krabben of halfnaakt rond te lopen.” Maar het mag wel.

Meer info via John Durants website: hunter-gatherer.com