De lezer schrijft over de PvdA en ‘familiedrama’

1 Was de zaterdageditie van 13 maart een nieuw PvdA-pamflet? Het begon op de voorpagina, waar Job Cohen de kwalificatie „verzoener in extreme tijden” werd toegedicht. Nu heb ik Cohen ook hoog zitten, maar is het niet uw rol een meer onafhankelijke houding aan te nemen ten opzichte van dit soort kwalificaties? Vervolgens op pagina 3 alleen maar artikelen gerelateerd aan het vertrek van Wouter Bos. Ik heb ooit de krant opgezegd, omdat ik vind dat NRC Handelsblad bij dit soort ontwikkelingen zijn politieke voorkeur laat doorschemeren. Een kwalijke zaak.

Maurits Speksnijder

Gouda

2 Naar aanleiding van de moord op een gezin in Zierikzee heb ik de volgende vraag: vindt u de term ‘familiedrama’ ook maar enigszins de lading dekken ter beschrijving van een situatie waarbij een of meerdere gezinsleden worden omgebracht of ernstig verwond door een ander, klaarblijkelijk gestoord, gezinslid? Moet een meervoudige moord, binnen huiselijke kring, waarbij onschuldige kinderen bruut geslachtofferd worden, niet vallen onder een veel zwaardere beschrijving? De term die nu ook opduikt, ‘gezinsmoord’ komt in ieder geval wat dichter in de buurt van het echte drama, het opzettelijk doden van gezinsleden, en legt ook een belangrijke nadruk op schuld bij de moordenaar.

Rob Wolthuis

Duivendrecht

De krant antwoordt

1 Uiteraard zijn wij geen PvdA-krant geworden, laat staan een pamflet van die partij. Maar de vraag slaat natuurlijk op de grote aandacht voor de PvdA-politici Cohen en Bos in de krant van vorige week zaterdag en de lovende kwalificaties aan het adres van de eerste in het voorpagina-artikel.

Allereerst die grote aandacht: die lijkt mij journalistiek noodzakelijk, gezien de politieke turbulentie van de dagen daarvoor. Het onverwachte vertrek van Bos, het abrupte einde van Cohens burgemeesterschap – dat zijn geen alledaagse politieke feiten, waar wij terecht veel aandacht aan besteedden. Had Balkenende zijn vertrek bekendgemaakt, dan had de krant vol gestaan met stukken over hem en het CDA.

Wat betreft de positieve kwalificaties aan het adres van Cohen: die zijn opgetekend uit de mond van mensen die hem kennen en met hem gewerkt hebben – ze vertolken niet de mening van de krant. Het begrip ‘verzoener’ uit de kop werd bovendien onderbouwd: in 2004, na de moord op Theo van Gogh, bleven rellen uit onder andere doordat de door hem gemasseerde moslimorganisaties hun achterban in bedwang hielden.

Het artikel bevatte overigens, in de tweede helft, ook voldoende kritische opmerkingen over Cohen (over zijn beschermde positie als burgemeester, over zijn gebrek aan economische achtergrond) om in de traditie te staan van evenwichtige en onpartijdige journalistiek zoals wij die willen bedrijven.

2 Familiedrama is inderdaad geen adequate omschrijving van wat er in Zierikzee is gebeurd. Want ieder sterfgeval in een gezin is een familiedrama, zo betoogt criminoloog Marieke Liem in het proefschrift waarop zij vorige maand promoveerde. Zij spreekt liever van ‘zelfdoding na doding’. Wij schrijven in principe over ‘familiemoord’ of ‘gezinsmoord’, maar soms slipt er een ‘familiedrama’ door de eindredactie. Een vergelijkbare discussie is op de redactie gevoerd rond het begrip ‘loverboy’. Ook die term vermijden we en wij schrijven nu over ‘jonge pooiers’.