Kaas is komkommer is truffel is kool

Vaak vertoond. Wat er al was wordt nog een keer bedacht. Het zou niet erg zijn als het er beter op werd. Maar het lijkt er soms op dat de uitvinder niet wist dat iemand hem al voorging. In een ver verleden gebeurde dat ook, maar kon, bij ontbreken van communicatiemiddelen, de een niet weten wat elders de ander aan het doen was. Papier, pasta en worst zijn op verschillende plekken in de wereld bedacht zonder dat de knappe koppen van elkaar en hun vindingen wisten. Nu hoef je alleen maar op internet te kijken of je achterloopt.

Canada snakte naar een kaasschaaf voor dikke plakken die ook dunne snijden kan en een paar maten tussen dun en dik. En verstelbare schaaf voor hout was er al ver voor Stradivarius, maar voor kaas was hij nog niet bij de Canadezen opgekomen.

Hij werd gemaakt door keukengereedschapmaker Cuisipro en onlangs op deze plek gerecenseerd. Een plastic ding met stalen mes en een walsje dat over de kaas moet rijden. Het maakte geen verpletterend goede indruk; een wieltje opzij, voor het instellen van de dikte van de plak, trekt een spoor in de kaas als die breder is dan het mes.

Na bericht in deze krant lieten lezers weten dat van een nouveauté geen sprake is. Bestaat allang.

Brief uit Utrecht: „In mijn bezit is een kaasschaaf uit het versterf van mijn grootmoeder. Hij heeft een verstelbaar mes. Vermoedelijk uit de jaren 30 van de vorige eeuw. Probleem is dat de twee schroefjes die het mes vasthouden en verstellen, nogal snel losschieten.”

Niet ideaal dus. Maar wel tachtig jaar geleden al geprobeerd. En bij die poging bleef het niet. Zyliss in Zwitserland maakte een lelijke verstelbare schaaf met een knop in het handvat waar hij geen kwaad kan. Te koop in sommige kookwinkels en bij Vroom & Dreesmann.

Boska in Bodegraven is een van de grootste kaasschavenproducenten ter wereld. Dankzij Boska denkt de wereld dat de kaasschaaf een Nederlandse vinding is, ingegeven door zuinigheid. Maar het is een Noorse timmerman die hem bedacht.

Boska liet zopas een verstelbare kaasschaaf maken. Niet met twee schroeven, maar met een schroef die goed blijft zitten. Daartoe ging men in Bodegraven niet met een blinddoek om het genie zitten uithangen, maar keek men een goed naar schaafjes voor truffels. Rijke culinairen hebben er een in de keukenla om elk moment dat de visite erom vraagt wat plakken truffel te kunnen schaven. Het mes kan kantelen. Voor dunne plakken en dikkere. Waarom er ook dikke mee moeten kunnen kan geen truffelverstandig mens uitleggen en ook niet waarom het scherpe schaafmes kartels heeft. Kaas gaat niet goed met die kartels. Het enige wat de schavenmakers van Boska hoefden doen is de kartels van het mes afslijpen en het met de verstelschroef en al in een kaasschaaf vast te zetten. Nieuw!

Hij wordt de wereld aangeboden als ‘Parmesan slicer, for very hard cheese’ maar het is meteen ook een verstelbare dun- of dikschiller voor komkommers en asperges, al is voor dat laatste – de aspergezenuwen beginnen tegenwoordig al in april, ik zag alweer een aspergepan in de aanbieding – een mesje aan een klein beugeltje aanbevolen van Victorinox. Zie www.peelappeal.com, een websiteadres waar alleen Nederlandse kinderen en goed ingeburgerde andere van in een giechelstuip schieten als ze het hardop moeten zeggen.

Kool flinterdun snijden gaat ook met de kaasschaaf van Boska; de hardere koolsoorten zoals witte en rode en men kan er een viool mee bouwen. Truffelschaven kosten rond de 20 euro. Dan beter deze voor 14.

Wouter Klootwijk