Jimi Hendrix

Valley of Neptune

cd pop ****

Veel rockmuziek uit de jaren zestig en zeventig klinkt nu hopeloos gedateerd. Maar dat geldt niet voor het werk van de in 1970 op 27-jarige leeftijd gestorven Jimi Hendrix. Misschien doordat zijn muzikaal jargon in aanzienlijke mate ontleend is aan blues en jazz – muziekvormen die minder snel verouderen. En ook doordat deze virtuoos van de elektrische gitaar uitvoerig experimenteerde met effecten die nog actueel zijn, al worden ze nu vaak digitaal opgeroepen: de overstuurde versterker, de ‘wah-wah’-pedaal. Valley of Neptune behelst twaalf niet eerder officieel in deze vorm uitgebrachte opnamen. De plaat vormt het begin van een restauratieproject onder de hoede van Sony, dat zowel de vier officiële albums van Hendrix omvat als de meer dan 300 verspreide opnamen. De pretentie van de platenmaatschappij dat het hier een ‘nieuw Hendrix-album’ betreft, is een beetje overspannen, want alleen de titelsong is ‘nieuw’. Maar het geeft niet: wie Hendrix, wiens postume oeuvre in het verleden vaak gemaltraiteerd is door gewetenloze handelaren die door toevoeging van nieuwe arrangementen en galmen centjes wilden verdienen, hier Red House of Lover man hoort vertolken, weet waarom hij voor velen nog steeds geldt als de grootste elektrische gitarist aller tijden. Dat de band verder bestaat uit matige muzikanten, doet daar niets aan af.

Raymond van den Boogaard