Cubaanse band Los Van Van blijkt routineus showorkest

Wereldmuziek. Los Van Van. Gehoord: 18/3 Melkweg, Amsterdam. **

Het concert van de Cubaanse band Los Van Van in de Melkweg was het enige in Nederland. De groep geldt als het beste dat Cuba op het terrein van de salsa te bieden heeft. Het was dan ook geen wonder dat de zaal uitpuilde met liefhebbers van deze dans. In de aanloop naar het optreden lieten ze zich graag door de dj verleiden tot zwieren op de vierkante meter. Daar kwam een einde aan toen Los Van Van begon.

De zestien musici waren kundig genoeg, maar hadden zich blijkbaar voorgenomen om het concert rustig aan op te bouwen. De vier zangers fungeerden als gangmakers, met veel peptalk en onderonsjes met het publiek. Van tijd tot tijd gooiden ze het hart op de tong.

Het samenspel was vlekkeloos, geolied en glimmend als een goed gepoetst mechaniek. Keyboards en slagwerk pompten en maalden onvermoeibaar onder de zangpartijen door. Drie trombones in slagorde legden daar een volvette glans overheen. Met zijn gelikte arrangementen opereerde de groep echter te veel als een routineus showorkest.

Wat daar nog aan bijdroeg was het ronduit zompige geluid waarin de bas van bandleider Juan Formell de boventoon voerde, terwijl violen en fluit kopje onder gingen. Het had er alle schijn van de groep eenvoudigweg te groot was voor de zaal. Als schouwspel kreeg het concert een impuls door een dansend koppel dat zich met verbazingwekkende veerkracht over het podium bewoog.

Op de keper beschouwd leek Los Van Van vooral op een voetbalteam van louter sterren dat de wedstrijd op zijn sloffen wilde spelen om het publiek aan het slot nog even wat spektakel te laten zien. Je zag er het vakwerk aan af, je kon er prima op wiebelen, maar meeslepend was het uiteindelijk niet.