Goed, zo'n site voor ronde modellen

Het toonaangevende modetijdschrift Vogue Italia lanceerde vorige maand een aparte website voor modellen met rondingen. Inclusief voorbeeldvrouwen, de Curvy Icons.

Moet de niet-graatmagere vrouw hier blij mee zijn, of is de site een regelrechte belediging?

Over de meeste zaken in deze wereld is makkelijk een positief of negatief oordeel te vellen. Vredesverdragen? Goed. Geweld tegen ambulancepersoneel? Slecht. Zachte, kleine dieren? Schattig. Lekkende vuilniszakken buiten zetten? Vervelend. Helaas zijn er nog genoeg onderwerpen waarover de grootste wijzen het nog niet eens zijn. Vleestaks? Valt Obama als president tegen? Studiefinanciering afschaffen? Nog zo’n onderwerp: het schoonheidsbeeld van de vrouw in de media. Willen vrouwen nu echt graatmagere modellen zien, met een porieloze, veelal blanke huid? Of vinden we een oudere vrouw met maat 46 en een Joesjtsjenko-achtige huid ook mooi? Of is het niet zo zwart-wit? Sommige onderwerpen vereisen uitvoerig gepeins en een uitgebreide argumentatie voordat je ze kunt indelen onder goed of slecht. En soms kom je er nooit helemaal uit. Bijvoorbeeld het volgende: vorige maand lanceerde Vogue Italia, de Italiaanse en in de modewereld meest invloedrijke exponent van het vermaarde modetijdschrift Vogue, de nieuwe versie van haar Engelstalige website. Deze is nu opgedeeld in drie aparte sites: Vogue Talents, Vogue Black en Vogue Curvy. Op Vogue Curvy staan artikelen over het curvy-zijn, interviews met curvy vrouwen, en voorbeeldvrouwen, zogenaamde Curvy Icons. Zelfs als overtuigde feministen wisten wij hier geen eenduidig oordeel over te geven. Moet de curvy vrouw hier blij mee zijn, of is de site een regelrechte belediging? Moeilijk. Om de stelling ‘De curvy vrouw is blij met Vogue Curvy’ te testen, hebben we geprobeerd onszelf in te leven in zowel het bevestigende als ontkennende standpunt.

Ja, eindelijk gerechtigheid

E én blik op de vele thinspo-sites (een samentrekking van thin en inspiration), en je weet waar meisjes met eetstoornissen hun inspiratie vandaan halen: beroemde skinny actrices, zangeressen, maar vooral: modellen. Vaak gevaarlijk dun. Desalniettemin worden deze modellen, zonder een woord vuil te maken aan het ondergewicht van zo’n meisje, op covers gezet en in kleren gehuld voor reportages in mode- en vrouwenbladen.

Nog steeds is de norm die de modewereld voorschrijft: heel, heel erg dun. Wat veel jonge – maar ook oudere – vrouwen vaak over het hoofd zien, is dat dit een norm is in de modewereld en niet in de echte wereld. En de bladen dragen bij aan de vervaging van die grens. Bijvoorbeeld in de talloze artikelen over zomerdiëten waarbij een foto staat van zo’n mager model dat lachend in bikini over het strand rent. Een alternatief voor het niet-realistische, ongezonde vrouwbeeld van nu kan dus alleen maar aangemoedigd worden.

Creëer daarom een tweede modenorm. Een norm die dichter bij de realiteit staat. Vrouwen hoeven zich niet alleen maar te identificeren met, of te streven naar, het lichaam van een size zero-model. Er is meer; er is curvy. Hoe moeten vrouwen met rondingen opboksen tegen de bottige, gespierde supermodellen die in zoveel grotere getallen de reclame- en modewereld domineren? Simpel. Door te laten zien dat curvy vrouwen net zo mooi zijn als skinny vrouwen, en bovendien veel gelukkiger. Een voordeel dat curvy meisjes en vrouwen altijd boven de skinnies hebben is: wij hoeven nooit op dieet, eten is een bron van geluk. Misschien dat daarom de modellen op Vogue Curvy veel vaker lachen dan hun dunne collega’s. Foto’s van de curvy’s doen denken aan het heerlijke pin-up tijdperk, met borsten, billen, buikjes en blosjes, in tegenstelling tot die van de uitgemergelde, bleke heroïne chic.

Eindelijk is er een alternatief voor het leger aan spillebeentjes dat elk jaar aan ons voorbijtrekt in tijdschriften en op reclameteksten. Dat het woord curvy dankzij de bemoeienis van deze toonaangevende modesite wat meer geaccepteerd gaat worden als aanduiding van vrouwelijkheid is de cherry on the cake.

Nee, alsjeblieft geen modeverzuiling

Als een vrouw met kledingmaat 40 in een modetijdschrift staat, dan is dat raar. Dan moet er een verklarende tekst bij (‘Tina is a plus-size model and very happy with her body’) of dan gaat het artikel over wel (‘Be happy with your body. Whatever size!’) of niet (‘10 easy ways to lose that extra weight’) blij zijn met je lichaam. Sla een van de toonaangevende modetijdschriften open en de norm presenteert zich als volgt: broodmager, blank, minstens 1 meter 70, niet ouder dan 25 jaar en een feeëriek gezicht. Ook al loop je een hele week op straat, je zult niet meer dan twee mensen vinden die aan deze norm voldoen.

Nee, dan het curvy type. Onder deze noemer vallen heel veel soorten vrouwelijke lichaamsvormen, blijkens de website. Zo zijn daar Mad Men-actrice Christina Hendricks (type pin-up), het Franse ‘plus-size’ model Sindy Gourlant (heel slank) en Precious-actrice Gabourey Sidibe (obees). Kort samengevat: iedereen die meer vormen heeft dan een spaghettisliert, is curvy.

Vogue Italia speelt op deze manier slim in op de wens van lezeressen om een gevarieerder schoonheidsbeeld te zien. Tegelijkertijd hoeven ze zich nu niet te mengen in de discussie over (te) magere modellen in modetijdschriften.

Die discussie speelt al jaren, maar bereikte in het najaar van 2009 een hoogtepunt. Toen liet ontwerper Mark Fast tijdens de London Fashion Week in zijn show drie plus size-modellen meelopen; hoofdredacteur van de Britse Vogue Alexandra Schulman stuurde een brief naar bekende modeontwerpers waarin ze hun vroeg om voor de modereportages kleding te sturen in een grotere maat, onder andere omdat haar lezeressen de dunne modellen zat zijn. Modemerk Ralph Lauren, dat het lichaam van een model in een advertentie tot alieneske proporties had geretoucheerd, werd gedwongen tot een openbare verontschuldiging.

Voor het eerst sinds decennia komen modetijdschriften er met slappe excuses als ‘onze lezeressen zien graag dunne modellen’ niet meer vanaf. Neem het veelgelezen modetijdschrift Glamour USA; daarin staan steeds minder magere modellen. Lezers bejubelen dit, nog meer niet-magere modellen doen hun intrede, het gejuich van de lezeressen houdt aan en het tijdschrift verkoopt even goed, zo niet nog beter. En Vogue Italia denkt: cazzo! Jarenlang is er aan haar lezers een ideaalbeeld verkocht van de dunne, lange, blanke vrouw in peperdure kleren. Nu blijken lezeressen misschien niet meer bereid dat te geloven. Idee! We maken een nieuw onderdeel op de website en noemen dat Vogue Curvy.

Onderwijl blijft Vogue Italia de skinny-schoonheidsnorm verkondigen. De homepage van Vogue Italia laat nog steeds overwegend graatmagere blanke jonge vrouwen zien. De zogenaamde Curvy Icons van Vogue Curvy zijn weliswaar niet maat nul, maar wel superslank met grote borsten en billen. Voor de vrouw met vormen zijn ook onbereikbare voorbeeldvrouwen te vinden.

In plaats van een handreiking naar de lezeressen die geen model met ingevallen wangen meer kunnen zien en zichzelf niet herkennen in foto’s daarvan, wordt hun een betreurenswaardig zoethoudertje voorgehouden. Niet voor elk wat wils, niet ‘eindelijk gerechtheid’, maar verzuiling van vrouwen. Modeminnende zwarte vrouwen worden sowieso buitengesloten van de ‘normale’ Vogue Italia, want die hebben nu hun eigen website: Vogue Black. Vogue Curvy doet daar minder moeilijk over, daar lijkt evenveel plaats te zijn voor zwarte, als voor blanke vrouwen met vormen.

Bent u inmiddels onzeker geworden omdat u niet weet onder welke categorie u valt? Geen zorgen. Om uit te vinden of u uitverkoren bent om al dan niet de Vogue Curvy te mogen lezen, hebben we de spaghettitest ontworpen.

Neem een gekookte dan wel ongekookte spaghettisliert.

Maak een top-tot-teen-foto van uzelf.

Pak de spaghettisliert vast bij de

uiteinden.

Leg de sliert op uw gefotografeerde lichaam.

Steken er gedeeltes van uw lichaam uit, zoals heupen? Dan valt u onder de categorie curvy.

Tot slot: als Vogue Italia consequent was, zou zij zichzelf omdopen tot Vogue Italia White and Skinny. Dit is namelijk het enige wat overblijft als je curvy en black wegstreept. Er zijn in de Vogue-bus aparte plaatsen gereserveerd voor passagiers met vormen en/of een donkere huid. Stapt u in?

Mira Geirnaert is neuropsycholoog; Emma Anbeek van der Meijden is schrijver en student Nederlandse taal en cultuur.