Collage van sterke verhalen

Gainsbourg (vie héroïque). Regie: Joann Sfar. In: 12 bioscopen. ***

Als de jonge Lucien Ginsburg tijdens de Tweede Wereldoorlog door de straten van bezet Parijs loopt, wordt hij op een poster aangestaard door een grove karikatuur van een Jood. Het meest opvallend is natuurlijk de haakneus. Het is een belangrijk moment in het leven van Lucien, het tekent zijn bewustwording van zijn etnische wortels en van de obsessieve gedachte dat hij oerlelijk is.

Op dat moment wordt ‘Serge Gainsbourg’, zijn latere artiestennaam, als het ware geboren: de met zijn afwijkende uiterlijk koketterende musicus die door zijn kunstenaarschap en status als beroemdheid toch vele vrouwen het hoofd op hol brengt. Biopic Gainsbourg (vie héroïque) doet in feite niets anders dan zijn veroveringen chronologisch categoriseren, een uitputtende collectie vrouwen, het liefst beroemd, zoals Juliette Gréco, Brigitte Bardot en Jane Birkin. Het geeft de stilistisch alle kanten uitwaaierende film een nogal anekdotische structuur, een collage van sterke verhalen.

Regisseur en striptekenaar Joann Sfar maakte zijn film uit bewondering voor het totaalkunstenaarschap van Gainsbourg. Maar als Sfar probeert de zelfgecreëerde mythe Gainsbourg psychologisch te duiden, faalt hij. Want hoe belangrijk waren zijn Joodse wortels nou precies? Verklaart de dwang van zijn vader om klassiek piano te spelen nu werkelijk zijn keuze om juist chansons te gaan componeren?