Tred van de Jezushagedis

De afgelopen week zat ik als een bioloog voor de televisie. Tijdens Parijs-Nice observeerde ik Alberto Contador, die niet alleen het snoetje heeft van een naar voedsel speurend knaagdier, maar zich ook op de fiets voortbeweegt alsof hij in een tredmolentje loopt.

Ik probeerde het geheim te ontdekken van zijn coup de pédale. De benen draaien niet en ze stampen niet; het is ook niet iets ertussenin. Wat is het dat hem zo de spot doet drijven met de zwaartekracht. De beweging doet denken aan de ontlading van een automatisch wapen, maar dan frivoler. Opeens had ik het: het is de tred van de basiliskhagedis, bijgenaamd de Jezushagedis.

Dit beestje heb ik in een mooie natuurfilm als een razende op zijn achterpoten over het water zien spurten. In de slowmotion zag je duidelijk de bewegingen, die wetenschappers na grondige analyse tot het volgende hydrodynamische model herleidden: slap, stroke, protraction.

En zo is de coup de pédale van Alberto Contador voor mij begrijpelijk geworden, in de zin dat ik me ermee kan identificeren. Anders dan de uitgedokterde ‘koffiemolen’ van Lance Armstrong is Contador ermee geboren. De kans is aanzienlijk dat het een motorische afwijking betreft, maar hij is er mooi mee geholpen.

Zou Contador op dieet zijn? Ik denk het niet. Ook tengerheid zit in de genen. Als kind was hij al een vlieger die opsteeg bij het minste zuchtje wind. Spieren zijn afwezig. Een leek zou er eng van worden, maar de wielerkenner ziet de klasse in wat er niet is: Alberto Contador heeft alles om over water te lopen.

Behalve in het allerhoogste gezag in de hemel gelooft Contador alleen in zichzelf. Weer een kwaliteit die een sportman groot maakt. En hij begrijpt ook alleen zichzelf omdat alles wat er in de wereld gebeurt hem totaal ontgaat. Hij is het brave burgermannetje dat in de habitat achter zijn voordeur in een leeuw verandert.

Achter de voordeur woekert de intelligentie van het instinct. Meer is ook niet nodig, meer is funest. Het zadel is de troon, en het zadel dampt van introvert plezier en bloedvergieten.

Eén zwak punt heb ik bij Contador kunnen waarnemen. Zijn broer Fran treedt op als persoonlijk manager. De knul is nogal op de penning, en hij beheert Alberto alsof hij de schatkist van de familie is. Dat is hij natuurlijk ook, maar Fran maakt een gewaagd beleggingsobject van hem. Het zwakste team met het meeste geld is spekkoper.

Alberto Contador bleef voor Astana koersen, de succesploeg van afgelopen jaar die door Lance Armstrong volledig werd leeg gekocht ten gunste van de eigen formatie Radio Shack.

Lance haat Alberto intens en oprecht. Dat gaat van de zomer wonderbaarlijk smerige sport opleveren.